ἐρητύω
ἐρητύω, to keep back, restrain, check
Could not find ἐρητύουσι in Logeion dictionaries.
ἐρητύουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ἐρητύω
ἐρητύω, Dor. ἐρᾱτύω, impf. ἐρήτυον (without augm.) Il. 18.503, Ion. -ύεσκον A.R. 1.1301, Q.S. 11.341: fut. -ύσω A.R. 1.296, (κατ-) S. Ph. 1416 (anap.): aor. 1 opt. ἐρητύσειε Il. 1.192, imper. ἐρήτυσον E. Ph. 1260, Iterat. ἐρητύσασκε Il. 2.189, 11.567, Theoc. 25.75:—Pass. (v. infr.). [ῠ before a vowel, unless it be a long syll., as ἐρητῡοντο μένοντες Il. 8.345 (exc. ἐρατύει [ῠ] S. OC 164 (lyr.)); long before σ, and in 3 pl. aor. 1 Pass. ἐρήτῡθεν.]:—
- Ep. Verb (used twice in Trag.), restrain, check, κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον Il. 18.503; ἐρητύσασκε φάλαγγας 11.567; ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον 2.164, cf. Od. 9.493; ἐρητύσειέ τε θυμόν Il. 1.192; πολλὰ κέλευθος ἐρατύει a long road parts us, S. OC l.c. (ἐρατύοι Musgr.):—Med., ἐρητύοντό τε λαόν Il. 15.723: —Pass., παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες 8.345; ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμός 9.462; ἐρήτυθεν (3 pl.) δὲ καθʼ ἕδρας 2.99, 211.
- 2 later c. gen., to keep away from, τέκνα δεινῆς ἁμίλλης E. Ph. 1260; [κύνας] ὑλαγμοῦ Theoc. 25.75; τινὰ κακότητος A.R. 1.296:—Pass., c. inf., ναυτιλίης ..ἐρητύοντο μέλεσθαι Id. 2.835.
- 3 c. inf., prevent, ἐ. τινὰ μίμνειν Nonn. D. 14.63.
ἐρητύω [ῡ devant σ et devant une syll. longue ; ῠ devant une syll. brève] verbe poét. sans augment (impf. ἐρήτυον, f. ἐρητύσω, ao. ἐρήτυσα)
1 retenir, contenir, tenir à distance : λαόν, Il. 18, 503 ; φάλαγγας, Il. 11, 567 ; ἐπέεσσίν τινα, Il. 2, 164, contenir la masse des soldats, les lignes de combattants, qqn par ses paroles ||
2 p. suite, écarter de, empêcher de, gén. Eur. Ph. 1260 ; Thcr. Idyl. 25, 75 ; au pass. être empêché de, avec l’inf. A. Rh. 2, 835 ||
Moy.
I intr.
1 se retenir, se contenir, Il. 9, 462 ||
2 p. suite, se tenir à distance, en arrière, Il. 2, 99 ; 8, 345 ||
II tr. retenir, contenir, acc. Il. 15, 723 ||
➳ Prés. opt. 3 sg. dor. ἐρατύοι [ᾱ] Soph. O.C. 164. Impf. itér. ἐρητύεσκον, A. Rh. 1, 1301 ; Q. Sm. 12, 370. Ao. itér. 3 sg. ἐρητύσασκε [ῡ] Il. 2, 189 ; 11, 567 ; Thcr. Idyl. 25, 75. Ao. pass. 3 pl. ἐρήτυθεν [ῡ] p. ἐρητύθησαν, Il. 2, 211.
1. act. en med. in bedwang houden, tegenhouden;
2. med. refl. zich inhouden, zich beheersen:
ἐρητύω, (vgl. ἐρύω, ἐρύκω), zurück-, abhalten, hemmen, hindern, κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον Il. 18.503 ; σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, an der Flucht hindern, 2.164 ; vgl. Od. 9.493 ; ἐρητύσασκε Il. 11.567 ; ἠὲ χόλον παύσειεν, ἐρητύσειέ τε θυμόν, beschwichtigen, besänftigen, Il. 1.192. – Pass., οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμός Il. 13.280, vgl. 9.264, ich konnte es nicht übers Herz bringen ; – übh. sich zurückhalten, zurückbleiben, ἐρήτυθεν (d.i. ἐρητύθησαν) καθʼ ἕδρας Il. 2.99, 211 ; ἐρητύοντο μένοντες 8.345 ; – πολλὰ κέλευθος ἐρᾶτύει Soph. O.C. 611 im ch., d.i. viel des Weges ist dazwischen ; ἐρήτυσον τέκνα δεινῆς ἁμίλλης, halte sie vom Kampfe zurück, Eur. Phoen. 1260 ; sp.D., ἐρητύσασκε δʼ ὑλαγμοῦ (κύνας) Theocr. 25.75 ; oft Ap.Rh., μηδʼ αὐτοὶ ἐρητύεσθε κελεύθου 2.331.
Med. = act., Hom. ἐρητύοντό τε λαόν Il. 15.723.
[υ, im praes. u. impf. kurz, wird des Verses wegen in ἐρητύειν u. ἐρητύοντο lang.]
Med. = act., Hom. ἐρητύοντό τε λαόν Il. 15.723.
[υ, im praes. u. impf. kurz, wird des Verses wegen in ἐρητύειν u. ἐρητύοντο lang.]
ἐρητύω
3 sing. pa. iterative ἐρητύσασκε Il. 2.189, Il. 11.567.
3 sing. aor. opt. ἐρητύσειε Il. 1.192.
3 pl. aor. pass. ἐρήτυθεν Il. 2.99, 211. (κατ-.)
- 1
To hold back, hold in check, check, restrain, curb: φῶτα ἕκαστον Il. 2.164, 180. Cf. Il. 1.192, Il. 2.75, 189, Il. 9.462, 635, Il. 11.567, Il. 13.280, Il. 18.503: Od. 9.493 = Od. 10.442, Od. 16.43.
In mid.: ἐρητὑοντο λαόν Il. 15.723.
- 2
To get under control, bring back to discipline: κήρυκές σφεας Il. 2.97, ἐρήτυθεν καθʼ ἕδρας
(settled themselves) 99, 211. - 3
In mid.
- a
To check oneself, come to a stand, stop: παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο Il. 8.345, Il. 15.367. Cf. Il. 15.3.
- b
To hold back from going, remain in a specified place: ἐρητύοντο αὖθι Od. 3.155.
- a
- 1
ἐρητύω (ἐρύω), aor. iter. ἐρητύσασκε, opt. ἐρητύσειε, pass. aor. 3 pl. ἐρήτῡθεν: hold back, restrain, control; φάλαγγας, λᾱόν, Il. 11.567, Il. 18.503; pass. Il. 2.99, 211; met., θῦμόν, Il. 1.192, pass., Il. 9.635; mid. as dep., Il. 15.723, elsewhere subjective and not easily distinguished from the pass., Il. 9.462.
ἐρητύω,
- 1to keep back, restrain, check, Hom.; πολλὰ κέλευθος ἐρατύοι let a long distance bar thy approach, Soph.
- 2c. gen. to keep away from, Eur.