ὀϊστεύω
ὀϊστεύω, shoot arrows
Could not find ὀιστεύσας in Logeion dictionaries.
ὀιστεύσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ὀϊστεύω
ὀϊστ-εύω,
- shoot arrows, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν whom one shot with an arrow, Il. 4.196, cf. Od. 8.216; τόξῳ ὀϊστεύσας 12.84: c. gen. objecti, ἀλλʼ ἄγʼ ὀΐστευσον Μενελάου Il. 4.100: c. acc. cogn., ἀκτῖνας ὀ., etc., Nonn. D. 41.257, etc.
- II trans., shoot with an arrow, AP 5.57 (Arch.); τινὰ βελέμνῳ Nonn. D. 15.322.
ὀϊστεύω :
1 lancer un trait ou des traits, abs. Il. 8, 269 ; Od. 12, 84 ; τινός, Il. 4, 100, sur qqn ||
2 lancer comme un trait : ἀκτῖνας, Nonn. D. 41, 257, darder des rayons.
Étym. ὀϊστός.
ὀϊστεύω, mit dem Pfeile schießen ; absolut, λίπον ἰοὶ ὀϊστεύοντα ἄνακτα, Od. 22.119 ; τόξῳ ὀϊστεύειν, Od. 12.84 ; τινός, nach Einem, Il. 4.100 ; ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν, d.i. den Einer mit dem Pfeile getroffen hat, 4.196, 8.269 ; einzeln bei sp.D.; τινά, Archi. 1 (V.58); auch ἀκτῖνας, σπινθῆρας, Nonn. 41.257, 48.354, öfter.
ὀϊστεύω
[ὀϊστός.]
(δι-.)
To shoot an arrow or arrows Il. 4.196 = 206, Il. 8.269 : Od. 8.216, Od. 12.84, Od. 22.119.
With genit. of person aimed at : ὀΐστευσον μενελάου Il. 4.100.
ὀϊστεύω (ὀϊστός), aor. imp. ὀίστευσον, part. ὀιστεύσᾱς: discharge an arrow, shoot arrows; τόξῳ, Od. 12.84. (The foll. cuts, from Assyrian reliefs, illustrate the manner of drawing the bow and holding the arrow. See also cut under πῶμα.)
ὀϊστεύω
ὀϊστός
- to shoot arrows, Hom.: c. gen. to shoot at, ὀϊστευσον Μενελάου Il.