ὀϊστεύω

ὀϊστ-εύω,

• shoot arrows, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν whom one shot with an arrow, Il. 4.196, cf. Od. 8.216; τόξῳ ὀϊστεύσας 12.84: c. gen. objecti, ἀλλʼ ἄγʼ ὀΐστευσον Μενελάου Il. 4.100: c. acc. cogn., ἀκτῖνας ὀ., etc., Nonn. D. 41.257, etc.
• • II trans., shoot with an arrow, AP 5.57 (Arch.); τινὰ βελέμνῳ Nonn. D. 15.322.

ὀϊστεύω, mit dem Pfeile schießen ; absolut, λίπον ἰοὶ ὀϊστεύοντα ἄνακτα, Od. 22.119 ; τόξῳ ὀϊστεύειν, Od. 12.84 ; τινός, nach Einem, Il. 4.100 ; ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν, d.i. den Einer mit dem Pfeile getroffen hat, 4.196, 8.269 ; einzeln bei sp.D.; τινά, Archi. 1 (V.58); auch ἀκτῖνας, σπινθῆρας, Nonn. 41.257, 48.354, öfter.

ὀϊστεύω

[ὀϊστός.]

(δι-.)

To shoot an arrow or arrows Il. 4.196 = 206, Il. 8.269 : Od. 8.216, Od. 12.84, Od. 22.119.

With genit. of person aimed at : ὀΐστευσον μενελάου Il. 4.100.

ὀϊστεύω (ὀϊστός), aor. imp. ὀίστευσον, part. ὀιστεύσᾱς: discharge an arrow, shoot arrows; τόξῳ, Od. 12.84. (The foll. cuts, from Assyrian reliefs, illustrate the manner of drawing the bow and holding the arrow. See also cut under πῶμα.)

ὀϊστεύω ὀϊστός

• to shoot arrows, Hom.: c. gen. to shoot at, ὀϊστευσον Μενελάου Il.