οἰστικός
οἰστικός, productive
οἰστικός, ή, όν,
- productive, ὑγιείας Sch. Pl. Grg. 450a; καρπῶν Ph. 1.589, cf. 110; μεγάλων φόβων Orib. Fr. 72. Adv. -κῶς, ἔχειν to be productive, Iamb. VP 5.28 (s.v.l.).
- II able to bear, πόνων Corn. ND 28; κχκουχιῶν Ptol. Tetr. 145.
οἰστικός, ή, όν :
1 qui porte, qui apporte, Phil. 1, 110 ||
2 qui supporte volontiers, Corn. N.D. 28.
Étym. οἰστός.
οἰστικός, tragend, bringend, Sp.