ὀκέλλω
ὀκέλλω, to run
Could not find ὀκέλλουσι in Logeion dictionaries.
ὀκέλλουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ὀκέλλω
ὀκέλλω,
- = κέλλω, Ar. Ach. 1159: impf. ὤκελλον Hdt. 8.84: aor. ὤκειλα Th. 4.11:
- 1 trans. of seamen, run [a ship] aground or on shore, τὰς νέας Hdt. l.c., Th. l.c.; of a wave, E. IT 1379.
- 2 πλόον ὀ. steer oneʼs course, Nic. Th. 295: metaph., στίβον ὀ. ib. 321.
- II intr. of the ship, run aground, Th. 2.91, X. An. 7.5.12: metaph., Ar. l.c.; ἄλγημα . . ἐς γλουτὸν ἢ ὀσφὺν ὀκέλλει Aret. SD 2.12, cf. CA 2.7.—Prose writers use ὀκέλλω, never κέλλω (q. v.).
ὀκέλλω (f. inus., ao. ὤκειλα, pf. inus.)
1 tr. faire aborder, Hdt. 8, 84 ; Thc. 4, 12 ; Eur. I.T. 1380 ; Nic. Th. 295, 321 ||
2 intr. (s. e. ναῦν) aborder, Thc. 4, 11 ; Xén. An. 7, 5, 12 ; fig. Ar. Ach. 1159 ; ἔς τι, N. Dam. (Ath. 274f) en venir à qqe ch.
Étym. cf. κέλλω.
ὀκέλλω, = κέλλω, bes. τὰς ναῦς, Schiffe auf den Strand treiben, scheitern lassen, δεινὸς κλύδων ὤκειλε ναῦν πρὸς γῆν, Eur. I.T. 1379 ; Her. 8.84 ; τὸν ἑαυτοῦ κυβερνήτην ἀναγκάσας ὀκεῖλαι τὴν ναῦν, Thuc. 4.12 ; allgemeiner, Nic. Ther. 295, τὸν πλόον ὀκέλλει, treibt, nimmt den Lauf ; – auch intr., τῶν νεῶν πολλαὶ ὀκέλλουσι καὶ ἐκπίπτουσι, Xen. An. 7.5.12, stranden ; komisch Ar. Ach. 1123 ; – übertr., ὤκειλεν εἰς πολυτελῆ δίαιταν ἐκ τῆς παλαιᾶς σωφροσύνης, er ging über, Ath. VI.274e ; κακὸν ἐς ἀνήκεστον, Aret.
ὀκέλλω
= κέλλω
- a nautical word, used,
- Itrans. of the seamen, to run [a ship] aground or on shore, Hdt., Thuc.
- IIintr. of the ship, to run aground, Thuc., Xen.; so, metaph., Ar.