ὀρσολοπεύω
ὀρσολοπεύω, to irritate, provoke
ὀρσολοπ-εύω or ὀρσολοπ-έω,
- irritate, provoke, c. acc., ἦ με βοῶν ἕνεχʼ ὧδε χολούμενος ὀρσολοπεύεις; h.Merc. 308; ὀρσολοπεύει μύθῳ ὀνειδείῳ Max. 107:—Pass., ὀρσολοπεῖται θυμός my heart is troubled, A. Pers. 10 (anap.).
ὀρσολοπεύω, assaillir, harceler, tourmenter, acc. Hh. Merc. 308 ; Max. π. κατ. 107.
Étym. ὀρσολόπος.
ὀρσολοπεύω, = ὀρσολοπέω.
ὀρσολοπεύω,
or -έω
- to irritate, provoke, Hhymn.:— Pass., θυμὸς ὀρσολοπεῖται my heart is troubled, Aesch.