ὀϊστεύω
ὀϊστεύω, shoot arrows
Could not find ὀϊστεύοντα in Logeion dictionaries.
ὀϊστεύοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ὀϊστεύω
ὀϊστ-εύω,
- shoot arrows, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν whom one shot with an arrow, Il. 4.196, cf. Od. 8.216; τόξῳ ὀϊστεύσας 12.84: c. gen. objecti, ἀλλʼ ἄγʼ ὀΐστευσον Μενελάου Il. 4.100: c. acc. cogn., ἀκτῖνας ὀ., etc., Nonn. D. 41.257, etc.
- II trans., shoot with an arrow, AP 5.57 (Arch.); τινὰ βελέμνῳ Nonn. D. 15.322.
ὀϊστεύω :
1 lancer un trait ou des traits, abs. Il. 8, 269 ; Od. 12, 84 ; τινός, Il. 4, 100, sur qqn ||
2 lancer comme un trait : ἀκτῖνας, Nonn. D. 41, 257, darder des rayons.
Étym. ὀϊστός.
ὀϊστεύω, mit dem Pfeile schießen ; absolut, λίπον ἰοὶ ὀϊστεύοντα ἄνακτα, Od. 22.119 ; τόξῳ ὀϊστεύειν, Od. 12.84 ; τινός, nach Einem, Il. 4.100 ; ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν, d.i. den Einer mit dem Pfeile getroffen hat, 4.196, 8.269 ; einzeln bei sp.D.; τινά, Archi. 1 (V.58); auch ἀκτῖνας, σπινθῆρας, Nonn. 41.257, 48.354, öfter.
ὀϊστεύω
[ὀϊστός.]
(δι-.)
To shoot an arrow or arrows Il. 4.196 = 206, Il. 8.269 : Od. 8.216, Od. 12.84, Od. 22.119.
With genit. of person aimed at : ὀΐστευσον μενελάου Il. 4.100.
ὀϊστεύω (ὀϊστός), aor. imp. ὀίστευσον, part. ὀιστεύσᾱς: discharge an arrow, shoot arrows; τόξῳ, Od. 12.84. (The foll. cuts, from Assyrian reliefs, illustrate the manner of drawing the bow and holding the arrow. See also cut under πῶμα.)
ὀϊστεύω
ὀϊστός
- to shoot arrows, Hom.: c. gen. to shoot at, ὀϊστευσον Μενελάου Il.