ὅπλισις
ὅπλισις, equipment, accoutrement, arming
ὅπλ-ῐσις, εως, ἡ,
- preparing for war, equipment, accoutrement, arming, ὁπλίσεις ἀνδρῶν Ar. Ra. 1036; εὐσταλεῖς τῇ ὁ. Th. 3.22; περὶ ὅπλισιν [τοῦ δήμου] Arist. Pol. 1297a16.
- 2 armour, τῆς ὁ. σχέσις Pl. Ti. 24b, cf. Ephor. 54J.
ὅπλισις, εως (ἡ) [λῐ] action d’armer, armement, Xén. Cyr. 7, 1, 46 ; Thc. 3, 22 ; Plat. Tim. 24b ; au plur. Ar. Ran. 1036.
Étym. ὁπλίζω.
ὅπλισις, ἡ, das Bewaffnen, die Rüstung ; ὁπλίσεις ἀνδρῶν, Ar. Ran. 1034 ; ἡ τῆς ὁπλίσεως αὐτῶν σχέσις, Plat. Tim. 24b ; ἦσαν δὲ εὐσταλεῖς τῇ ὁπλίσει, Thuc. 3.22 ; Xen. u. Folgde.
ὅπλισις
From ὁπλιζω
- equipment, accoutrement, arming, Ar., Thuc.