ὁρκόω
ὁρκόω, to bind by oath
Could not find ὁρκοῦν in Logeion dictionaries.
ὁρκοῦν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active infinitive of ὁρκόω
ὁρκόω,
- make one swear, bind by oath, Cratin. 366, Ar. Th. 276, Lys. 20.26: folld. by fut. inf., ὁρκώσαντες πίστεσι μεγάλαις μηδὲν μνησικακήσειν Th. 4.74; ὁ. τινὰ ἦ μὴν ἐμμενεῖν Is. 5.33; ὁ. τινὰς εἴς τινα Plu. Galb. 10: c. acc. cogn., ὁ. τοὺς στρατιώτας τοὺς μεγίστους ὅρκους Th. 8.75, cf. Ar. Lys. 187:—Pass., to be bound by oath, Polem.Hist. 83; cf. ὁρκίζω.
- 2 abs., administer an oath, IG 1(2).39.36: c. acc., Ἀθηναίους ib. 16, cf. SIG 45.20 (Halic., v B. C.).
ὁρκόω-ῶ, faire prêter serment : τινα, Is. 54, 17, ou ὅρκον ὁρκοῦν τινα, Thc. 8, 75 ; Ar. Lys. 187, à qqn ; avec l’inf. fut. faire prêter serment de, etc. Thc. 4, 74 ; εἴς τινα, Plut. Galb. 10, en faveur de qqn ; d’où au pass. ὁρκοῦσθαι, Polém. (Macr. Sat. 5, 19) être admis ou contraint à prêter serment, jurer.
Étym. ὅρκος.
ὁρκόω, Einen schwören lassen, vereidigen (wie das spätere ὁρκίζω); Ar. Thesm. 276 ; auch ὅρκον ὁρκοῦν τινα, Lys. 187 ; Thuc. 4.74 ; ὥρκωσαν τοὺς στρατιώτας τοὺς μεγίστους ὅρκους, 8.75 ; öfter bei den Rednern, Lys. 20.26 Isae. 5.33 ; auch Xen. Hell. 6.5.3 u. A.; εἴς τινα, Plut. Galb. 10.
Pass. ὁρκοῦσθαι, vereidigt werden, schwören, Polemo bei Macrob. 5.19. – Adj. verb. ὁρκωτός, vereidigt, Antiph. 6.14 u. andere Redner.
Pass. ὁρκοῦσθαι, vereidigt werden, schwören, Polemo bei Macrob. 5.19. – Adj. verb. ὁρκωτός, vereidigt, Antiph. 6.14 u. andere Redner.
ὁρκόω,
fut. -ώσω
- to bind by oath, Thuc., etc.