ὁρκωμότης
ὁρκωμότης, juror
ὁρκ-ωμότης, ου, ὁ,
- juror, IG 5(2).261.2 (Mantinea, vi B. C.), 9(1).333.16 (Locr., v B. C.), cf. Poll. 1.38.
- 2 = ὁρκωτής (q. v.), Ostr.Bodl. i 275 (ii/i B. C.).
ὁρκωμότης, ὁ, der einen Eid schwört, Phot. lex. verwirft es, wie ὁρκιστής, und läßt nur ὁρκωτής gelten.