Appius
Appius, (n) Appius, Roman praenomen in gens Claudia; (adj) Appian
- A Roman praenomen, esp. of persons of the gens Claudia; hence,
- II Appĭus, a, um, adj., Appian.
- A Appia via, the Appian Way, a well-known high-road, begun by the censor Appius Claudius Caecus (about 442 A. U. C.), which began in Rome at the Porta Capena, and passed in a direct line to the Albanian Mountains, and thence through the Pontine Marshes to Capua; later it was continued to Brundisium, perh. by Trajan (the stones were large polygons of basaltic lava; parts here and there are yet in existence), Cic. Imp. Pomp. 18, 55; id. Mil. 6, 15; id. ad Q. Fr. 1, 1, 6; id. Phil. 7, 1, 1; Liv. 9, 29, 6; Front. Aquaed. 5; Inscr. Orell. 131; cf. Müll. Roms Camp. 2, 230.—Called also Appī via, Hor. Ep. 1, 6, 26; and simply Appia, id. Epod. 4, 14, al.; Cic. Att. 2, 12.—
- B Appia aqua, the aqueduct which this same Appius constructed; Front. Aquaed. 5; cf. Liv. 9, 29. —
- C Appii Forum, a small market-town in Latium, founded by the same Appius, on the left side of the Via Appia, in the midst of the Pontine Marshes, now Foro Appio, Hor. S. 1, 5, 3; Vulg. Act. 28, 15; cf. Mann. Ital. I. 637 and 638.
- 1. Appius, a, um van Appius, door een Appius gebouwd of gesticht: via Appia weg van Rome naar Capua; deze werd door de censor Appius Claudius Caecus in 312 v. Chr. aangelegd en later tot aan Brundisium doorgetrokken; aqua Appia door dezelfde Appius aangelegd aquaduct;
- 2. Appiānus, a, um van Appius; — subst.
- 1. Appias, adis f beeld v.e. nimf bij de fontein v.d. aqua Appia;
- 2. Appietās, ātis f (iron.) de oeroude adel v.d. Appii.
- a family name in the gens Claudia. — As adj.,Appian: via, the Appian Way, from Rome to Capua. — Called Appia via, H.: Appia, H., C.
-
…M. Scauri Tusculanum. Actio est in auctorem praesentem his verbis qvandoqve te in ivre conspicio. hac actione Appius ille Caecus uti non posset, si ita in iure homines verba consectarentur ut rem cuius causa verba sunt non…
Cicero, Pro Caecina
-
…non posse ; tibi M. Bibulus quaerenti se de caelo servasse respondit, idemque in contione dixit, ab Appio tuo fratre productus, te omnino, quod contra auspicia adoptatus esses, tribunum non fuisse. tua denique omnis…
Cicero, de Domo sua
-
…nunc illa testabor, non me sortilegos neque eos, qui quaestus causa hariolentur, ne psychomantia quidem, quibus Appius, amicus tuus, uti solebat, agnoscere non habeo denique nauci Marsum augurem ; non vicanos haruspices, non…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quam inde turpiter fugisset, et victor hic qua se referret et quo. quod ubi audissem, si ille Appia veniret, ego Arpinum cogitabam. LIBER NONVS AD ATTICVM Scr. in Formiano prid. Non. Mart a…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…nobis est, huic ego vos obici pro me non sum passus, haec insidiata Pompeio est, haec viam Appiam, monumentum sui nominis, nece Papiri cruentavit, haec eadem longo intervallo conversa rursus est in me ; nuper…
Cicero, pro Milone
-
…atque illud cave potius ne tua ista querela dolorque nimius ab illis sapientissimis viris reprendatur. vidit enim pater tuus Appium Claudium, nobilissimum hominem, vivo fratre suo, potentissimo et clarissimo civi, C. Claudio, aedilem non…
Cicero, pro Plancio
-
…non fecerunt inclusum in curia senatum habuerunt Salaminium ita multos dies ut interierint non nulli fame. erat enim praefactus Appi Scaptius et habebat turmas ab Appio. id me igitur tu cuius me hercule os mihi ante oculos solet versari…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…curre, per deos atque homines et quam primum haec risum veni, legis Scantiniae iudicium apud Drusum fieri, Appium de tabulis et signis agere ; crede mihi, est monerandum. Curio noster sapienter id, quod remisit de…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…Crassum, quid eventurum esset, nisi cavisset. ita aut illa obnuntiatio nihil valuit, aut si, ut Appius iudicat, valuit, id valuit ut peccatum haereat non in eo qui monuerit, sed in eo qui non…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…multis aliis ; sin praefectus vellet esse syngraphae causa, me curaturum ut exigeret. gratias egit, discessit. Appius noster turmas aliquot equitum dederat huic Scaptio per quas Salaminios coerceret, et eundem habuerat praefectum ; vexabat Salaminios .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
- Paus. 7.9.3-6