applausus
applausus (adp-), a, um, Part. of applaudo.
applausus, ūs, m. (applaudo), I) das Anschlagen, Stat. Theb. 2, 515. – II) das Beifallklatschen, der Applaus, Firm. math. 2, 10 u. 6, 13.
processit ‥ non sine ~u benedicentium ei
reficiuntur exercitus mutuis ~ibus et colloquiis
cum consensu et ~u omnium qui aderant
ista, quesumus, dilectis filiis nostri capituli ad eorum ~uum solamina, que eis inducere cupimus, nuncietis
dum speraretur pacis tranquillitas provenire, ecce, tranquillitatis ~us in subitam transiit tempestatem(
si ‥ dominarum ~ui vacassemus
cum maximo ~u et complausu tocius plebis ‥ consummavit sollemnia coronacionis
[rex ] episcopos ‥ expoliavit, super quibus clam inter sceleratos crebro furiosos composuit ~us et ridiculosos
1 applausus, a, um, part. de applaudo.
2 applausŭs, ūs, m. , choc bruyant : Stat. Th. 2, 515 || applaudissement : Firm. Math. 2, 10.