Tranquillus
2. Trānquillus, ī, m., als röm. Beiname, s. Suētōnius.
2 Tranquillus, (14) ī, m. , surnom, nott de Suétone.
Tranquillus , Sueto'nius
[Suetonius.]
Tranquillus
Suetonius, q. v.