Virginius
Virgīnĭus, a, v. Verginius.
1. Virgīnius, s. Vergīnius.
Virgīnĭus (10) (Verg-), ĭī, m. , centurion qui tua sa fille pour la soustraire aux poursuites du décemvir Appius Claudius : Cic. Rep. 2, 63 || Virginius Rufus, lieutenant de Galba : Tac. Ann. 15, 23.
Virginius
or Verginius, Lucius. The father of Virginia, whose tragic fate occasioned the downfall of the decemvirs, B.C. 449. See Virginia.