acceptatio
acceptātio, ōnis, f. (accepto), die Annahme, Tert. adv. Marc. 5, 9: personae, Ansehung, Tert. de pudic. 5; adv. Marc. 4, 35.
si ‥ finem illum acceptaveritis, mittatis nobis in testimonium ~onis vestre litteras vestras patentes
desicut predictus R. nichil profert quod ‥ dominus H. rex acceptavit donacionem, ‥ recordum domini regis nunc de †exceptacione [l. acceptacione ] predicta ad warrantum vocare non potest
si ‥ ~o sua [sc. prebende ] non sortiretur effectum
beneficium ‥ quod tu ‥ duxeris acceptandum ‥ conferendum tibi post ~onem hujusmodi ‥ reservamus
presentes litteras de nostra recognitione, ~one et confessione [(fidei ] ‥ signavimus
contra consuetudinem, ~onem et approbacionem predictas
que quidem consuetudo in Parliamento nostro ‥ accepta fuit et approbata
post ~onem eleccionis [pape ] a tota Christianitate
omnes cause ‥ discuciende sunt a judicibus et sine personarum ~one cum equalitate discernende(
quod credat rex consiliariis suis sine personarum ~one in justicia exhibenda
ut ex pura et absoluta loquamur consciencia ac absque omni in ea parte ~one [] in persona : acceptione Conc. III 476
de mense lunari et multiplici ~one ejus
acceptātĭō, ōnis, f. , acceptation : Tert. Marc. 5, 9.