acceptus
acceptus, welcome, acceptable, pleasing, dear
acceptus, a, um, v. accipio, P. a.
acceptus, a, um, PAdj. m. Compar. u. Superl. (v. accipio), »freundlich aufgenommen«; dah. willkommen, gern gesehen, beliebt, erwünscht, angenehm (oft m. carus u. gratus verb., s. Deder. Dict. 1, 20. p. 264), a) v. Pers., cara est uxor, dulces liberi, iucundi amici, accepti affines, Val. Max.: vir optimus acceptusque in exercitu, Dict. – m. Ang. wem? od. bei wem? durch Dat., qui maxime plebi acceptus erat, Caes.: qui carus acceptusque ei semper fuerat, Sall.: omnibus carus, acceptus senatui, Treb. Poll.: quo carior acceptiorque omnibus erat, Sall.: longe acceptissimus Parmenioni, Curt. – durch apud od. ad m. Akk., essetne servus apud te acceptissimus, Plaut.: pacis artibus vix quisquam Traiano ad populum acceptior exstitit, Fronto. – zugl. m. Ang. weshalb? Valenti ob similitudinem morum acceptus, Amm. 26, 10, 12. – b) v. Lebl.: munus gratum acceptumque, Nep.: quod vero approbaris, id gratum acceptumque habendum, Cic.: acceptius genus gratiarum, Plin. pan. – m. Ang. wem? durch Dat., diis et hominibus est acceptum, quod etc., Varr.: vina dis et mensis accepta secundis, Verg.: nihil est deo acceptius, quam etc., Cic.: raro alias tribuni popularis oratio plebi acceptior quam tunc severissimi consulis fuit, Liv.: quae acceptissima diis essent, sacra instituere, Liv. – durch in m. Akk., milies HS eā munificentiā collocatum, tanto acceptius in vulgum, quanto etc., Tac. ann. 6, 45.
acceptus, (10) a, um ¶ 1 part. de accipio || [en part.] aliquid acceptum ferre, referre alicui, porter, relater sur son registre au nom de qqn qqch. comme reçu = porter qqch. à lʼavoir, au crédit de qqn : quod minus Dolabella Verri acceptum rettulit quam Verres illi expensum tulerit HS quingenta triginta quinque milia Cic. Verr. 2, 1, 100, attendu que Dolabella a consigné au crédit de Verrès cinq cent trente cinq mille sesterces de moins que Verrès nʼen a porté à son débit, cf. Phil. 2, 40 ; expensa Chrysogono servo HS sescenta milia accepta pupillo Malleolo rettulit Cic. Verr. 2, 1, 92, il porta comme débités à lʼesclave Chrysogonus six cent mille sesterces qui étaient à lʼavoir de son pupille Malléolus, cf. 2, 170 || [fig.] porter au compte de, imputer à : omnia uni accepta Antonio referre Cic. Phil. 2, 55, porter tout au compte dʼAntoine seul ; virtutem deo acceptam referre Cic. Nat. 3, 86, reconnaître quʼon est redevable à Dieu de posséder la vertu, cf. Fam. 10, 24, 6 ; Att. 1, 14, 3 ; 11, 1, 2 ; 15, 19, 1 ; Cæs. C. 3, 57, 4 ¶ 2 adj. a) [en parl. de choses] bien accueilli, agréable, alicui, à qqn : res senatui grata acceptaque Cic. Phil. 13, 50, chose agréable et bienvenue pour le sénat, cf. Fam. 16, 21, 7 ; Tusc. 5, 45 ; nihil deo acceptius quam Cic. Rep. 6, 13, rien de plus agréable à Dieu que ; Rhodia uva dis et mensis accepta secundis Virg. G. 2, 101, le vin de Rhodes, délices des dieux et de nos desserts ; b) [en parl. de pers.] bien vu, bienvenu : maxime plebi acceptus Cæs. G. 1, 3, 5, le mieux vu du peuple, le plus dans les bonnes grâces ; longe ante alios acceptissimus militum animis Liv. 1, 15, 8, placé bien avant les autres dans lʼaffection des soldats, cf. Sall. J. 12, 3 ; 108, 1 ; Liv. 35, 15, 4 || apud aliquem acceptissimus Pl. Capt. 714, le mieux vu de qqn.
acceptus , a, um. part. p. c. s. (ei.)
受。恰人意。 Acceptum hoc retulit ei 以此歸其恩。 Acceptum habuit 合意。彼肯矣。 Male acceptus 人待之不良。 Acceptus plebi 民悅服者。
Suggest a Translation
See an image
受。恰人意。 Acceptum hoc retulit ei 以此歸其恩。 Acceptum habuit 合意。彼肯矣。 Male acceptus 人待之不良。 Acceptus plebi 民悅服者。
Suggest a Translation
See an image
acceptus adj.with comp.and sup.
- P. of accipio, welcome, acceptable, pleasing, dear; with dat: plebi, Cs.: res populoR.: munus, N.: acceptior illi liber erit sanguis, O.: dis acceptissimus illius aevi, O.: acceptissimus militum animis, L.