acervus
acervus, a mass of similar objects, pile, heap
- I Prop.
- A A heap considered as a body: frumenti, Plaut. Ps. 1, 2, 55 (186); cf. id. Cas. 1, 1, 38 (126); Att. ap. Non. 192, 3: altus, Lucr. 3, 198; 1, 775: ut acervus ex sui generis granis, sic beata vita ex sui similibus partibus effici debeat, Cic. Tusc. 5, 15: acervi corporum, id. Cat. 3, 10: pecuniae, id. Agr. 2, 22: tritici, id. Ac. 2 (Luc.), 29: farris, Verg. G. 1, 185; thus Ovid calls Chaos: caecus acervus, M. 1, 24.—
- B A heap considered as a multitude (cf. Germ. Haufen and Eng. colloq. heap): aeris et auri, Hor. Ep. 1, 2, 47.—
- II Fig.
- A In gen., a multitude: facinorum, Cic. Sull. 27: officiorum negotiorumque, Plin. 36, 5, 4, § 27: praeceptorum, Ov. Rem. Am. 424 al.—
- B Esp., in dialectics, t. t., a sophism formed by accumulation, Gr. σωρείτης, Cic. Ac. 2 (Luc.), 16, 49; Hor. Ep. 2, 1, 47; cf. acervalis.
~us,muha
quales stragis acervos / a rege spreto pateretur
juxta uno acerbo lapidum quem nos Stancestil vocamus
in littore ‥ maris ~us lapideus mediocriter magnus
[Scoti ] a suis suffocati ~um valde mirabile[m ] componebant
- 1. hoop [frumenti; auri];
- 2. massa, grote hoeveelheid [scelerum; armorum; civium];
- 3. (metaf.) kettingredenering (zie ook sorites).
- a mass of similar objects, pile, heap: acervus ex sui generis granis: scutorum, V.: aeris et auri, H.: morientum, O.: magnum alterius frustra spectabis acervum, your neighbor's abundant crop, V.—Fig., a multitude, mass, great number, quantity: cerno insepultos acervos civium: facinorum, scelerum. — Poet.: caedis acervi, V. — Absol: ingentīs spectare acervos, enormous wealth, H.: quid habet pulchri constructus acervus, accumulated hoard, H.: quae pars quadret acervum, completes the fortune, H. — Esp., in dialectics, t. t., a seeming argument by gradual approximation: elusus ratione ruentis acervi, defeated by the argument of the vanishing heap, i. e. a sorites, H.
-
…multitudine de muro in fossam, quae erat ante oppidum, iacta, sic ut prope summam muri aggerisque altitudinem acervi armorum adaequarent, et tamen circiter parte tertia, ut postea perspectum est, celata atque in oppido retenta ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…caelo terras et terris abscidit undas, et liquidum spisso secrevit ab aere caelum. Quae postquam evolvit caecoque exemit acervo, dissociata locis concordi pace ligavit. Ignea convexi vis et sine pondere caeli emicuit summaque locum sibi fecit in…
Ovid, Metamorphoses
-
…partim eiecit ex civitate, partim interemit. Cn. Octavius consul armis expulit ex urbe conlegam omnis hic locus acervis corporum et civium sanguine redundavit. superavit postea Cinna cum Mario tum vero clarissimis viris interfectis lumina civitatis exstincta sunt…
Cicero, in Catilinam
-
…genus minime in philosophia probari solet, quom aliquid minutatim et gradatim additur aut demitur soritas hoc vocant, qui acervum efficiunt uno addito grano, vitiosum sane et captiosum genus. sic enim ascenditis si tale visum obiectum est a…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…frumentum improbare id quod ex eo loco sit ex quo senatus et populus Romanus emi voluerit, et ex eo acervo ex quo partem tu idem decumarum nomine probaris ; deinde a civitatibus pecuniam ad emendum frumentum cogere, cum ex…
Cicero, in Verrem
-
…cura, amabo te, Ciceronem nostrum. ei nos θεῖοι videmur. Πελληναίων in manibus tenebam et hercule magnum acervum Dicaearchi mihi ante pedes exstruxeram. o magnum hominem et unde multo plura didiceris quam de Procilio Κορινθίων et Ἀθηναίων…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…enim maior lapidationes persaepe vidimus, non ita saepe, sed nimium tamen saepe gladios caedem vero tantam, tantos acervos corporum exstructos, nisi forte illo Cinnano atque Octaviano die, quis umquam in foro vidit qua ex concitatione animorum…
Cicero, pro Sestio
-
…orbis terrarum atque arcem omnium gentium, subito uno incendio concidentem. cerno animo sepulta in patria miseros atque insepultos acervos civium, versatur mihi ante oculos aspectus Cethegi et furor in vestra caede bacchantis. cum vero mihi proposui regnantem…
Cicero, in Catilinam
-
…virtute me sine praesidio fortunae, quo contendissem, labore et constantia pervenire. et quoniam congesta fuit accusatio magis acervo quodam criminum, non distinctione aliqua generum et varietate. Bostarem igitur quendam dixit Norensem fugientem e Sardinia Scauri adventum…
Cicero, pro Scauro
-
…, quas turpitudines, quantas audacias, quam incredibilis furores, quas notas facinorum, quae indicia parricidiorum, quantos acervos scelerum reperietis ex magnis et diuturnis et iam desperatis rei publicae morbis ista repente vis erupit, ut ea confecta…
Cicero, pro Sulla