admetior
admetior, to measure out
ad-mētĭor, mensus, 4, v. dep.,
- to measure out to: vinum emptoribus, Cato R. R. 154: frumentum alicui, Cic. Verr. 2, 3, 31; so Suet. Aug. 41; Curt. 8, 12.—Pass.: quod (sc. vinum) admensum erit, measured out, Cato R. R. 148.
ad-mētior, mēnsus sum, īrī, zumessen, vinum, Cato: vinum emptoribus, Cato: frumentum militi, Liv.: frumentum alci ex area, Cic.: frumentum levissimo pretio viritim, Suet. – ➳ Pass., admetiuntur, Non. 464, 1: admetiatur, Gaius dig. 18, 1, 35. § 7. Paul. dig. 18, 6, 5: admensum sit, Florent. dig. 19, 2, 36: admensum erit, Paul. dig. 18, 1, 40. § 2: admensa sint, Gaius dig. 18, 1, 35. § 5: admetiri, Ps. Aethic. cosmogr. praef. p. 26 (am Pompon. Mela ed. Gronov., Lugd. Bat. 1696): admensus, Mart. Cap. 6, 588 u. 614 (aber Cato r.r. 148, 2 jetzt Keil admensus erit).
admētĭor, (13) mēnsus sum, īrī, tr., mesurer à qqn qqch., alicui rem : Cato Agr. 154 ; Cic. Verr. 2, 3, 192 ; Liv. 35, 49, 10.
ad-mētior mēnsus, īrī, dep.,
- to measure out: tibi frumentum.