adminiculatio
adminiculātio, ōnis, f. (adminiculo), die Unterstützung, Boëth. in Cic. top. 5. p. 368, 2 Or.
quicquid tibi ‥ de propria ~one defuerit, ego ‥ supplebo
admĭnĭcŭlātĭō, ōnis, f. , appui : Boet. Top. Cic. 5.
Quo vigeat in aliquo vestri, si displicet, arbitrii correptio ; vestræque, si placet, roboretur Adminiculationis decreto.