admiror
admiror, to regard with wonder, admire
I admire him and esteem him
I was surprised at the brevity of the letter
- I In gen.: quorum ego copiam non modo non contemno, sed etiam vehementer admiror, Cic. de Or. 1, 51: ingenium tuum, Crasse, vehementer admirans, id. ib. 1, 20 fin.: res gestas, id. Brut. 94, 323: quem et admiror et diligo, id. Ac. 2 (Luc.), 36; so id. Scaur. 1, 4: magnitudinem animi, id. Fam. 1, 7; Nep. Dion. 2; id. Alcib. 11: illum, Verg. G. 4, 215 (cf. mirari in Hor. C. 4, 14, 43, and the Gr. θαυμάζειν, Eurip. Med. 1144).—
- II Esp.
- A To gaze at passionately, to strive after a thing from admiration of it, to desire to obtain it: nihil hominem nisi quod honestum decorumque sit, aut admirari aut optare aut expetere oportere, Cic. Off. 1, 20: nil admirari prope res est una, Numici, Solaque quae possit facere et servare beatum, not to be brought by any thing into an impassioned state of mind, or into a state of desire or longing (as in the Gr. μὴ θαυμάζειν; acc. to Pythagoras the limit of all philos. effort), Hor. Ep. 1, 6, 1.—
- B More freq., to fall into a state of wonder or astonishment at a thing, to wonder at, be astonished at.—Constr. with acc., acc. with inf., de, super aliquam rem, with a relat. clause, quod, cur, etc.: quid admirati estis? why are you so surprised? Plaut. Am. prol. 99: admiratus sum brevitatem epistulae, Cic. Att. 6, 9: hoc maxime admiratus sum, mentionem te hereditatum ausum esse facere, id. Phil. 2, 16 fin.; so Nep. Alcib. 1; id. Epam. 6, 3: de diplomate admiraris, quasi, etc., Cic. Att. 10, 17: de Dionysio sum admiratus, qui, etc., id. ib. 9, 12; so id. Mur. 19: super quae admiratus pater, Vulg. Tob. 5, 10; ib. Act. 13, 12: cave quidquam admiratus sis, quā causā id fiat, Ter. Heaut. 826: admirantium, unde hoc studium exstitisset, Cic. N. D. 1, 3: admiratur quidnam Vettius dicturus sit, id. Verr. 3, 167: admiror, quo pacto, etc., Hor. S. 1, 4, 99: admiratus sum, quod, etc., Cic. Att. 6, 9: ne quis sit admiratus, cur, etc., id. Off. 2, 10, 35.☞ Pass.: Propter venustatem vestimentorum admirari, to be admired, Canutius ap. Prisc. 792 P.—Part. fut. pass.: admīrandus, a, um, to be admired; admirable, wonderful: suspicienda et admiranda, Cic. Div. 2, 72, 148: quo magis pravitas eorum admiranda est, Sall. J. 2, 4. —Hence also adj., = admirabilis: patiens admirandum in modum, Nep. Ep. 3: exposuit quae in Italia viderentur admiranda, id. Cat. fin.: admiranda spectacula, Verg. G. 4, 3: vir subtilis et in plurimis admirandus, Quint. 3, 11, 22.—Comp. and adv. not used.—Sup. is found in Salv. Ep. 8: admirandissimi juvenes; cf. Barth, Adv. 35, 9.
- 1. bewonderen [alqm; res gestas alcis; ingenium; magnitudinem animi];
- 2. zich verwonderen, zich verbazen (over: acc. of de; m. aci.; quod; afh. vr.); ➤ admiratus sum brevitatem epistulae; de Dionysio sum admiratus.
驚訝。謹望。— virum hunc 我訝此人。Admiror brevitatem epistolae tuae 我驚爾札之短。
Suggest a Translation
See an image
- to regard with wonder, admire: eorum ingenia, T.: illum, V.: eum in his, N.—To regard with wonder, wonder at, be astonished: stultitiam, N.: quicquam, T.: in uno homine tantam esse dissimilitudinem, etc., N.: hoc maxime te ausum esse, etc.: de multitudine indoctā: admirantium unde hoc exstitisset: admiror, quo pacto, etc., H.: admiratus sum, quod ... scripsisses: admiratus cur, etc.—Pass: quo magis pravitas eorum admiranda est, S.—To gaze at passionately, strive after, desire: nihil: Nil admirari prope res est una, etc., to be excited by nothing, H.
-
…fefellit, Catilina, non modo res tanta tam atrox tamque incredibilis, verum, id quod multo magis est admirandum, dies dixi ego idem in senatu caedem te optimatium contulisse in ante diem v Kalendas Novembris, tum cum…
Cicero, in Catilinam
-
…quod Allobrogas vexassent, memoriam deponere posse Quod sua victoria tam insolenter gloriarentur quodque tam diu se impune iniurias tulisse admirarentur, eodem pertinere. Consuesse enim deos immortales, quo gravius homines ex commutatione rerum doleant, quos pro scelere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sunt hos consector. Hisce ego non paro me ut rideant ; Sed his ultro arrideo, et eorum ingenia admiror simul. Quicquid dicunt laudo id rursum si negant, laudo id quoque. Negat quis nego ait aio .…
Terence, Eunuchus
-
…ignorant, ignorat et Inachus ipse, quae sit ; at illa patrem sequitur sequiturque sorores et patitur tangi seque admirantibus offert. Decerptas senior porrexerat Inachus herbas illa manus lambit patriisque dat oscula palmis nec retinet lacrimas et, si…
Ovid, Metamorphoses
-
…, verba sequerentur ; quanto id facilius in oratione, exercitatione et consuetudine adhibita, consequemur Illud autem ne quis admiretur, quonam modo haec vulgus imperitorum in audiendo notet, cum in omni genere tum in hoc ipso magna quaedam…
Cicero, de Oratore
-
…saepe iam dixit sese tibi suburbanum si quod invenisset non dubitaturum esse emere. in eius sermone ego utrumque soleo admirari, et te de suburbano emendo cum ad illum scribas non modo ad me non scribere sed etiam aliam in…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…, ut onus se Aetna gravius dicant sustinere. CATO. Rem haud sane, Scipio et Laeli, difficilem admirari videmini. quibus enim nihil est in ipsis opis ad bene beateque vivendum, eis omnis aetas gravis est ;…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…tibi ignoscimus, sed te diligimus magnamque tibi habemus gratiam ; et cum humanitatem et facilitatem agnoscimus tuam, tum admiramur istam scientiam et copiam. Equidem etiam hoc me adsecutum puto, quod magno sum levatus errore et illa admiratione…
Cicero, de Oratore
-
…et flens, cum idem et frater faceret et amici, meam fidem, vestram commendationem implorare coepit. Cum admirarer quid accidisset novi dixit ad se indicia manifestarum insidiarum esse delata, quae essent ante adventum meum occultata, quod…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…venisse, eumque cum Leonte, principe Phliasiorum, docte et copiose disseruisse quaedam. cuius ingenium et eloquentiam cum admiratus esset Leon, quaesivisse ex eo, qua maxime arte confideret ; at illum artem quidem se scire nullam ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes