admirabilis

…; quae contra rem publicam ferrentur, contra auspicia ferri. multa in eo viro praeclara cognovi, sed nihil admirabilius quam quo modo ille mortem fili tulit, clari viri et consularis. est in manibus laudatio, quam cum…

M. Tullius Cicero, De Senectute

…et beneficio accepto et studio perspecto et consuetudine adiuncta, quibus rebus ad illum primum motum animi et amoris adhibitis admirabilis quaedam exardescit benevolentiae magnitudo. quam si qui putant ab imbecillitate proficisci, ut sit per quem adsequatur quod quisque…

M. Tullius Cicero, De Amicitia

…animi impetu dolori et iracundiae pareat. Bibuli qui sit exitus futurus nescio. ut nunc res se habet, admirabili gloria est. qui cum comitia in mensem Octobrem distulisset, quod solet ea res populi voluntatem offendere, putarat…

Cicero, Epistulae ad Atticum

…, quae vix in gymnasiis et in otio Stoici probant, ludens conieci in communis locos. quae quia sunt admirabilia contraque opinionem omnium ab ipsis etiam παράδοξα appellantur, temptare volui possentne proferri in lucem id est in forum et…

M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum

…veras esse ex contrariis diiunctiones, sed, quae in his enuntiata essent, eorum neutrum esse verum. O admirabilem licentiam et miserabilem inscientiam disserendi Si enim aliquid in eloquendo nec verum nec falsum est, certe id verum non…

M. Tullius Cicero, De Fato

…causam habet aut, ut ego dico, meliorem quam tu aut, ut tu vis, parem. haec admirabilia, sed prodigi simile est quod dicam. non habet eam vim ista accusatio ut Q. Ligarius condemnetur ,…

Cicero, pro Ligario

…sin autem ita esset eductus, ut ad mare pervenire non posset, tum salutare nostris fore ex quo illa admirabilis a maioribus Albanae aquae facta deductio est. cum autem Veientes bello fessi legatos ad senatum misissent, tum ex…

M. Tullius Cicero, De Divinatione

…sine explicatione naturae intellegi potest. Sed iam sentio me esse longius provectum, quam proposita ratio postularet. verum admirabilis compositio disciplinae incredibilisque rerum me traxit ordo ; quem, per deos inmortales nonne miraris quid enim aut in natura…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum

…arte sua deesse videatur. Et si hoc in his quasi mutis artibus est mirandum et tamen verum, quanto admirabilius in oratione atque in lingua Quae cum in eisdem sententiis verbisque versetur, summas habet dissimilitudines ; non sic ,…

Cicero, de Oratore

…secundis vel etiam infra secundos ; nec vero Aristotelem in philosophia deterruit a scribendo amplitudo Platonis, nec ipse Aristoteles admirabili quadam scientia et copia ceterorum studia restinxit. nec solum ab optimis studiis excellentes viri deterriti non sunt, sed…

M. Tullius Cicero, Orator