aestivo
aestīvo, āvi, ātum, 1, v. n. [aestivus],
- to spend or pass the summer in a place (like hiemo, to pass the winter; so in Gr. θερίζω and χειμάζω), Varr. R. R. 2, 1: mihi greges in Apuliā hibernabant, qui in Reatinibus montibus aestivabant, id. ib. 2, 2: intra saepem aestivant pastores opacam, Plin. 12, 5, 11, § 22; Suet. Galb. 4; id. Vesp. 24; Stat. S. 4, 4, 22.
1. aestīvo, āvi, ātum, āre (aestivus), den Sommer wo zubringen (Ggstz. hibernare), a) v. Tieren, in Reatinis montibus, Varr.: intra saepem, Plin.: abigere greges in Samnium aestivatum, Varr. – b) v. Menschen, Reatina rura, ubi aestivare consueverat, Suet.: Latiis aestivat in oris? Stat.
2. aestīvō, Adv. (aestivus), zur Sommerzeit, Apul. de mund. 11.
1 æstīvō, adv., en été : Apul. Mund. 11.
2 æstīvō, (15) āvī, āre (æstivus), intr., passer lʼété [qq. part] : Varro R. 2, 1, 16, etc.; Plin. 12, 22, etc. ; Suet. Galba 4.