alveare
alveāre, is, n. (alveus), a) der Bienenkorb, - stock, Col. 9, 11, 1. Quint. 1, 12, 7. Solin. 26, 7. Cassian. de inc. Chr. 7, 8. Vgl. alvarium. – b) der Backtrog, Tert. adv. Valent. 31.
~ia,hyfi
examen ‥ angusta ~ii vestibula ‥ egressum
uti apes ‥ in uno ~io
canistrum vel ~ium,hyf
allearii,hyfe
quasi frequentissima ex apium ~iis examina prodierunt
ut fieret in monasterio quod fucus in ~io
de duabus lagenis mellis provenientibus de uno alvear’ apum domini
capiatur sordicies ~is apium
oracula ‥ in ~iis sofiae ‥ servanda
quatenus ‥ ceu prudentissima apis ‥ in sui pectoris albeareo ‥ virtutum favos construeret
alvĕāre, is, n. , ruche dʼabeilles : Col. Rust. 9, 11, 1 ; 9, 14, 10 ; Quint. 1, 12, 7.