alvearium
alvearium, a beehive
alvĕārĭum, ii, n. (in Col. four times alveāre, is, n.) [alveus], a hollow vessel swelling out in the middle.—Hence,
- A beehive: seu lento fuerint alvearia (four syl. per synaeresin) vimine texta, Verg. G. 4, 33; * Cic. Oecon. Fragm. ap. Charis. p. 82 P.; Plin. 12, 20, 43, § 98.—
- II A beehouse, apiary: circum villam totam alvearium facere, Varr. R. R. 3, 16, 12.—
- III A kneading-trough, Tert. adv. Val. 31.
alveārium, ī, n. (alveus), der Aufbewahrungsort der Bienenstöcke (alvei), der Bienenstand, das Bienenhaus, Pallad. 7, 7, 8. Ambros. in Luc. 2, 71. Vgl. alveare u. alvarium.
alvĕārium, ĭī, n. , ruche dʼabeilles : Pall. 7, 7, 8.