binarius
bīnārĭus, a, um, adj. [bini],
- that contains or consists of two: formae, i.e. coins of the value of two gold pieces, Lampr. Alex. Sev. 39.
bīnārius, a, um (binus), zwei enthaltend, numerus, die Zahl zwei, Augustin. serm. 252, 8. Isid. lib. numer. 3: divisio, das Dividieren durch zwei, Augustin. serm. 252, 8: formae, Goldstücke im Werte von zwei Golddenaren, Lampr. Alex. Sev. 39, 9: nomina, zwei Abwandlungen habende, Prob. inst. art. 121, 12: u. so forma, Prob. cath. 32, 30.
est tertia pars [sexagenarii ] vicenarius, sicut ~ius in senario
an ternarius ~io major sit
numcrorum ‥ quidam est punctalis, ut unitas, quidam linearis, ut ~ius
hic numerus qui ~ius dicitur ab aliquibus infamis dicitur, quia ab unitate per ~ium separamur
cum duodecim leunculis aureis altrinsecus per singulos istorum sex graduum secundum ~ium †dispositos [l. dispositis ]
~ius erit numerus aureus
ita quod una minor post numerum ~ium remaneat
tres copulas aut tres ~ios ‥ ad hanc posuerunt
primo ‥ contrarietas ‥ ~io famosissimo continetur, id est corporeo et incorporeo
illum infamem ~ium amoris et timoris(
bīnārĭus, a, um (binus), double : binaria forma Prob. Cath. 32, 30, double forme [en t. de gramm.] : formæ binariæ Lampr. Al. Sev. 39, 9, types de monnaie de la valeur de deux deniers dʼor.