binus
bīnus, a, um, v. bini.
bīnus, a, um, s. bīnī.
utuntur ‥ jaculis ~is
in quo ‥ pelago ~i aestus oceani ‥ occurrunt
extitit in Roma binarum forte sororum / fama
postquam his binis fratres solidaveris annis
binis miratur equis privatus haberi
rectores chori ~i et ~iper xv dies
per diversa Anglie castra ~i et ~i captivi fuerant consignati
quolibet percipiente j repastum, sc. j ferculum carnis vel piscis, ~i et ~i(
suras cum poplite bino / abstulit
~o munere,twifealdre gife
de ~a apostolorum vocatione
precepit ipsum duci coram eo ‥ per ~am vicem
~am Gallici patiebantur repulsam
in qualibet septimana ~a vice fiant disputaciones
nullus magister ‥ legat ‥ ultra ~am vicem aliquem librum ‥
unica aut ~a appellacionis usitacio
arsis et thesis ‥ aequiperante temporum exagio pariter ponderabuntur, hoc est ~o et ~o
W. N. fregit ordinacionem et ~am legem inter se et R. B. ‥ factam, viz. de bataria et garul[(itate ]
bīnus, (9) a, um (sing. de bini ), double : Lucr. 5, 879.