binomius

binomius 1 having two names. b playing a double role. similiter et una persona plerumque seu res quevis ~ia vel trinomia ex causis variis variis sic nominibus censita H. Bos. LM 1364; alii ‥ eundem fuisse asserunt sed ~ium, et quem nos Gurmundum, Hibernienses Turgesium vocare Gir. TH III 38; Merlinus ‥ / repertus est binomius / Silvestris Calidonius (De Wallia 297) Higd. I 38; s1186 dicens ei ‥ “Andrea Johannes”; erat enim ex fonte baptismatis et ex professione monachili ~ius Gerv. Cant. 1 338.  b c1376 necesse est omnem curatum esse ~ium: nunc Jacob, supplantando secundum vitam activam triplicem inimicum, et nunc Israel ‥ rectificando ‥ appetitus ‥ bestiales Wycl. Civ. Dom. I 176. 2 (sb. n.) double name or title. precentor, qui eciam armarius dicitur, ~ium habet, unum quia habet custodiam librorum et aliud quia ad ipsum pertinet regere chorum; unum quidem nomen est officii, aliud vero dignitatis Obs. Barnwell 58; civitas ‥ ab imperatore Kaerglou nuncupata est; ‥ dicunt tamen quidam quod Cla[u]dius ibi filium genuerat, qui vocabatur Gloy, ‥ ob quam causam dicunt illum ‥ civitatem nominasse Gloycestre; et sic de ~io cedit in ambiguum Eul. Hist. II 260.