capsus
capsus, i, m. [capsa].
- A wagon-body, coach-body, Vitr. 10, 14; Fest. s. v. ploxinum, p. 230 Müll.: cf. Isid. Orig. 20, 12, 3. —
- II An enclosure for animals, a pen, Vell. 1, 16, 2.
capsus, ī, m. (capio), I) der kastenförmige Hauptteil des Wagens, der Wagen-, Kutschkasten, im Gegensatz zum untern Gestell, Vitr. 10, 9, 2. – II) der Behälter für wilde Tiere, der Kasten, Verg. Aen. 1, 396 R. Vell. 1, 16, 2. – III) eine Blase zum Füllsel, Apic. 6, 253 u. 8, 369. – IV) das Schiff der Kirche, Greg. Tur. hist. Franc. 2, 14. p. 82, 2.
~us,betogen cræt
videbamus ‥ ~um contextum archera viscatum, coph[in ]um arte canistrata
hic ~is, A.a carte
capsus, ī, m. (capsa), chariot couvert, voiture fermée : Isid. Orig. 12, 3 ; [en part.] la caisse, lʼintérieur de cette voiture : Vitr. Arch. 10, 9, 2 || sorte de cage : Vell. 1, 16, 2.
- 1. kooi, kist voor wilde dieren;
- 2. wagenbak, koetsbak.
Qui in monstris prædictis appuntabuntur, intelligantur eo ipso quod appuntati fuerint, Capsi et revocati abVide alia notione in Capsum 3.officiis, servitiis et stipendiis ipsorum.