captatio
captatio, a reaching after, catching at
captātĭo, ōnis, f. [capto],
- a reaching after or catching at something (rare): verborum, Cic. Part. Or. 23, 81: puerilis vocum similium, Quint. 8, 3, 57: testamenti, legacy-hunting, Plin. 20, 14, 57, § 160; Quint. 8, 6, 51.—
- II In fencing, t. t., a feint, Quint. 5, 13, 54.
captātio, ōnis, f. (capto), I) das eifrige Greifen, Trachten, Haschen nach etw., verborum, Wortklauberei, Silbenstecherei, Cic.: puerilis similium vocum aut ambiguarum, Quint.: testamenti, Erbschleicherei, Plin. – absol., Quint. 8, 6, 51. – II) als t. t. der Fechter, die Finte, Quint. 5, 13, 54.
quod premittitur est quasi benevolentie ~o
quod ‥ populo foret veritas ‥ sine ~one temporis vel circumstancie predicanda
captātĭō, ōnis, f. (capto), action de chercher à saisir, à surprendre : captatio verborum Cic. Part. 81, chicane de mots || recherche : Quint. 8, 3, 57 || action de capter : captatio testamenti Plin. 20, 160, captation de testament || feinte [terme dʼescrime] : Quint. 5, 13, 54.
captātiō ōnis, f
- capto, a reaching after, catching at: verborum.