celate
cēlātē, adv. [celo],
- secretly: saevire, Amm.14, 7, 21.
cēlātē, Adv. (celatus), heimlich, insgeheim, non cel., Amm. 14, 7, 21.
fraus tam ~e in Anglia commissa Rome divinitus innotuit
[verborum translatio ] rarius et ~ius quam ut comperiri possit inducatur
cēlātē (celatus), en secret, en cachette : Amm. 14, 7, 21.