celator
cēlātor, ōris, m. [celo],
- a concealer, hider, Luc. 10, 286.
cēlātor, ōris, m. (celo), der Verberger, Verhehler, Lucan. 10, 286: celatores deputatae pecuniae, Cassiod. var. 2, 34.
qui ~or veritatis extitit
cēlātŏr, ōris, m. (celo), celui qui cache : Luc. 10, 286.
celator , oris. m. et, v. celatus
See an image
See an image