celatum
cēlātum, i, n. [celo],
- a secret, Plaut. Trin. 1, 2, 127 (165); 2, 1, 15 (237) (19).
Celum. Vide in hac voce. Comput. MS. ann. 1524. fabr. S. Petri Insul. :
Quatuor vicariis, qui detulerunt Celatum venerabilis Sacramenti in processione facta 16. Martii pro defunctis ultra montes, viij. sol.