comiatus
Commeatus, quod verbum usurpatur non semel pro abeundi licentia : unde Græci recentiores
Conjé, vel
Congé, mutuati sunt. Capitula Caroli Mag. lib. 5. cap. 16.
MulierCap. 42.si sine Comiatu viri sui velum in caput suum miserit.
Si... aliquid de suo officio sine Comiatu facere præsumpserit.Capitulare Pipini Regis Italiæ cap. 5 :
Ut nullus eos debeat recipere in vassallatico sine Comiato Senioris sui, etc.Tabul. Casauriense 1. part. cap. 94. Ch. 3. ann. 901 :
Ego Rimizo... vendidi vobis Elperimo... ad vestram proprietatem possidendum omnes ipsas res proprietatis meæ quæ mihi per cartulam obvenerunt a Ramburga filia quondam Gilonis conjuge Otteberti, per Comiatum memorati Oiteberti viri sui, sicut in ipsa cartula mea continetur.Alibi :
Ego Flora... per consensum et Comiatum Petri viri mei dono et trado pro anima mea, etc.Ibidem :
Ego Raymundus Comiatum dedi, (uxori) et consentiens sum.Vide Commeatus.
Taxilo, dux de Bawaria... per suum Comigatum rediit ad patriam.