comis
comis, courteous, affable, kind, obliging, friendly, loving
cōmis, e, adj. [etym. dub.; cf. concinnus],
- courteous, affable, kind, obliging, friendly, loving (class. in prose and poetry; on account of similarity of meaning, in MSS. very freq. interchanged with communis; hence the readings vary in the best edd.; cf. Liv. 25, 12, 9 Drak.; Suet. 2, p. 241 Wolf; Cic. Fin. 2, 25, 80 Madv.).
- A Of persons: comes, benigni, faciles, suaves homines esse dicuntur qui erranti comiter monstrant viam (Enn.; cf. under adv.), Cic. Balb. 16, 36: illum negat et bonum virum et comem et humanum fuisse, etc., id. Fin. 2, 25, 80: ego illo usa sum benigno et lepido et comi, Ter. Hec. 837 (cf. id. Heaut. 912 Bentl. N. cr.): comis et humanus, Cic. Fin. 2, 25, 80; cf. Quint. 6, 2, 18; Hor. S. 2, 8, 76: quis Laelio comior? quis jucundior? Cic. Mur. 31, 66: dum illis comis est, Plaut. Trin. 2, 1, 23 (245); so, bonis (opp. adversus malos injucundus), Tac. Agr. 22 fin.: comis erga aliquem, Cic. Sen. 17, 59 (al. communis, but comp. id. Fin. l. l. Madv.): comis in amicitiis tuendis, id. Fin. 2, 25, 80 fin.: in uxorem, Hor. Ep. 2, 2, 133: senex comissimus, Ap. Met. 11, 22, 26.—
- B Of subjects not personal: comi animo, Ter. Heaut. 912: ingenium, Tac. A. 6, 41 fin.: hospitio, Liv. 9, 36, 8, cf.: vinclum inter hospites comitas, Tac. G. 21 fin. Halm: sermone et congressu, id. A. 15, 48: viā (i. e. more), id. ib. 4, 7: oculis alliciendus amor, Ov. A. A. 3, 510.—Adv.: cōmĭter, courteously, affably, etc. (very freq.): homo, qui erranti comiter monstrat viam, etc., Enn. ap. Cic. Off. 1, 16, 51; id. ap. Varr. L. L. 7, § 89 Müll.: facere aliquid, Plaut. Poen. 3, 6, 10 (805); id. Rud. 1, 5, 28 (286): appellare unumquemque, Cic. Phil. 13, 2, 4: munera missa legatis, Liv. 9, 43, 26; cf. id. 42, 24, 10; 45, 20, 8: accipere, id. 23, 33, 7; Ov. F. 2, 788; Tac. A. 12, 51: invitare regios juvenes, Liv. 1, 57, 10: celebrare regis convivium, id. 1, 22, 5 (al. leg. comi fronte): administrare provinciam, Tac. H. 1, 13 et saep.; majestatem populi Romani comiter conservato, i. e. willingly, in an obliging, kind manner, a (mildly expressed) formula in treaties of peace, Cic. Balb. 16, 36, cf. Dig. 49, 15, 7; for which, in Liv. 38, 11, 2. imperium majestatemque populi Romani gens Aetolorum conservato sine dolo malo.—Sup., Plaut. Mil. 3, 3, 66 (940) dub. (Ritschl, comptissume).—Comp. apparently not in use.
cōmis (altl. cosmis), e, Adi. m. Compar. u. Superl. (viell. zu Wz. *smei-, lächeln, in altind. smáyatē ›lächelt‹), aufgeräumt, launig, munter, frohsinnig, u. gegen andere = freundlich, gütig, gutmütig, zuvorkommend, nett, höflich, u. in diesem Sinne = menschenfreundlich, human (Ggstz. severus, asper), a) v. Pers.u. deren Gesinnung usw., dominus, Cic.: animus, Ter.: ingenium, Nep. – Pylius orator eloquio comis, Apul. de deo Socr. 17 extr. – c. in uxorem, Hor.: in amicis tuendis, Cic. – c. erga alqm in ceteris rebus, Cic. – c. alci, Tac. – quis C. Laelio (als L.) comior? Cic.: et super cenam et alias comissimus, Suet.: senex comissimus, Apul. – b) übtr., v. Lebl.: libelli, nette Komödienbücher, Hor.: sermo, Tac.: comi hospitio accipi, Liv.: c. victus inter hospites, Tac.: voluptates comiores, Auct. itin. Alex.: sermo comissimus, Apul.
gaudio ex his dux ipse repletus, dicta ~i vultu suscipit
~i vultu et pene in risum resoluto
carne, canore, cŏmis me fallit femina cōmis
comes ille bonus et ~is in apparentia
ista non ~is comitissa Flandrie
cōmis, (11) e, doux, gentil, affable, bienveillant, obligeant : comis atque humanus Cic. Fin. 2, 80, doux et affable ; comis atque humanus erga aliquem Cic. CM 59, affable et courtois envers qqn ; comis in uxorem Hor. Ep. 2, 2, 133, aimable avec sa femme ; ingenium come Nep. Dion 1, 2, caractère agréable ; comes oculi Ov. Ars 3, 510, yeux doux || obligeant, généreux : Pl. Trin. 254 || comior Cic. Mur. 66 ; comissimus Suet. Vesp. 22.
➳ cosmis Inscr.
- 1. vriendelijk, voorkomend, aardig (jegens: in m. acc.; erga);
- 2. vrolijk, levendig;
- 3. (v. dingen) leuk [libelli; sermo].
Comes, in Liturgia Gall. Mabillonii pag. 469 :
Tunc Sisinius ComisAlter locus exstat inuna cum spiculatoribus, etc.
Distringere.
cōmis e, adj.
- with comp, courteous, affable, kind, obliging, friendly, loving: homines: illo usa sum benigno et comi, T.: quis Laelio comior?: conviva, H.: bonis, Ta.: erga aliquem: in uxorem, H.: comi hospitio, L.: victus, courteous, Ta.