comparative
compărātīvē, adv., v. comparativus.
comparātīvē, Adv. (comparativus), vergleichsweise, mit Komparation, Gell. 5, 21, 14. Ambros. de fide 5, 9, 71. – dah. im Komparativ (Ggstz. superlative), Charis. 113, 1 u. 114, 33.
[sacerdotes ] debent angelos ‥ puritate quadam et sinceritate mentis et corporis imitari. ‥ sicut enim sacerdos angelus dicitur ~e, sic et angelus dici potest nuncupative; est enim angelus, id est nuntius, quia nuntiat
hunc fratrem vobis in patrem ‥ eligere qui nequaquam haberet coram vobis ponere primo vinum bonum [cf. ] ‥, immo verius post bonum melius et melius, sicque continue ascendere ~e quousque pertingeret ad suppremum superlacionisJohn ii 10
compărātīvē, ¶ 1 avec le sens du comparatif : Gell. 5, 21, 14 ¶ 2 au comparatif : Char. 113, 1.