concausa

concausa , concomitant or contributory cause. belli causa fuit vigor hujus ‥ / ‥ sic regis frater fuerat concausa Garl. Tri. Eccl. 40; quelibet istarum causarum causa est et ~a: in quantum est ~a, derelinquitur unicus effectus; in quantum †cum [? omit] causa, derelinquitur proprius effectus uniuscujusque Bacon XIII 106; non est ergo solus situs aut motio lune causa sufficiens fluxus marini et refluxus quapropter idem Albumazar duas alias quasi ~as adjungit Ps.-Gros. 623; requirit aliquid in agendo ut ~am efficientem Duns Sent. II viii 1. 4; Bradw. CD 218c (v. causa 3a).