consideratus
consideratus, maturely reflected upon, deliberate, considerate
consīdĕrātus, a, um, Part. and P. a., from considero.
cōnsīderātus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (considero), reiflich überlegt od. (akt.) überlegend, besonnen, bedächtig (Ggstz. inconsideratus, temerarius), a) passiv, v. Tätigkeiten, Zuständen, Eigenschaften u. dgl.: ratio bene c., Cic.: c. tarditas, c. atque provisa via vivendi, Cic.: considerata iudicia mentis (Ansichten), Cic.: quod (factum) cuiquam paulo minus consideratum videtur, Cic.: consideratius consilium dare, Cic.: illud verbum consideratissimum nostrae consuetudinis ARBITROR, Cic. – b) aktiv, v. Pers., überlegsam, besonnen, bedächtig (s. Jordan Cic. Caecin. 1. p. 140), parum c. homo, Val. Max.: iudex lentus et c., Cic.: tu, homo sapiens et considerate, quid dicis? Cic.: quis consideratior illo? Cic.: ob has causas Caesar tardior et consideratior erat factus, Auct. b. Afr. – m. in u. Abl., C. Quinctius fuit... una in re paulo minus consideratus, Cic. Quinct. 11.
[vidua ] sua munera defert, ‥ ~u propriae fragilitatis minuta sed merito piae devotionis accepta
cōnsīdĕrātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de considero ¶ 2 adjt, réfléchi, pesé, prudent : nihil feci non diu consideratum Cic. Har. 3, je nʼai rien fait quʼaprès mûre réflexion || circonspect, prudent : homo consideratus Cic. Cæc. 1, homme avisé || -tior Cic. Quinct. 11 ; -tissimus Cic. Font. 29.
- 1. (v. zaken) zorgvuldig afgewogen, weloverwogen [via vivendi; iudicium];
- 2. (v. personen) bedachtzaam, behoedzaam [iudex].
cōnsīderātus adj.with comp.and sup.
- P. of considero, maturely reflected upon, deliberate, considerate: excogitatio faciendi aliquid: consideratius consilium: verbum consideratissimum.—Circumspect, cautious, considerate: iudex: unā in re: tardum pro considerato vocent, L.: quis consideratior illo.