conspector
conspector, ōris, m. [conspicio],
- he who sees or beholds; an inspector, beholder (eccl. Lat.): cordis Deus, Tert. Or. 13; id. Cult. Fem. 2, 13.
cōn-spector, ōris, m. (conspicio), der auf etw. sieht, Eccl.: cordis (auf das H.), Tert. de cult. fem. 2, 13.
ipse est ~or seculorum
cōnspectŏr, ōris, m. (conspicio), celui qui voit : conspector cordis Tert. Cult. 2, 13, celui qui lit dans les cœurs.