constans
constans, firm, unchangeable, constant, immovable, uniform, steady, fixed, stable, invariable, regular, persistent
constans, antis, Part. and P. a., from consto.
cōnstāns, antis, Adi. m. Compar. u. Superl. (consto), in fester Stellung verbleibend, der Haltung, Bewegung, Richtung nach sich gleichbleibend, a) in gleicher körperlicher Haltung verbleibend, fest, nicht wankend, ruhig, mellis constantior est natura, Lucr. 3, 191: petra constantissimae duritiae, Tert. de patient. 8: visulla contra tenorem unum algoris aestusve constans, dauert in anhaltender Kälte od. Hitze aus, Plin. 14, 28. – cuius in indomito constantior inguine nervus, quam etc., Hor.: eādem revertens similiter constanti vultu graduque, Liv.: poculum constanti dextrā arripuit, Val. Max.: constanti vultu potionem veneni e manu carnificis accepit, Val. Max.: constantissimo vultu inquit, Val. Max. – so auch v. Alter, fest, ruhig, gesetzt, constans iam aetas, quae media dicitur, v. Mannesalter, Cic.: aetate nondum constanti, Suet. – b) in gleicher Bewegung od. Richtung verbleibend, beständig, sich gleichbleibend, gleichmäßig (regelmäßig), unwandelbar, omnia quae cursus certos et constantes habent, Cic.: stellarum conveniens constansque conversio, Cic.: constantissimus motus lunae, Cic.: tertianae febres et quartanae, quarum reversione et motu quid esse potest constantius? Cic. – m. Abl. (durch), nihil (mundo) ornatius aspectu motuque constantius, Cic. – m. in u. Abl., quid Chalcidico Euripo in motu identidem reciprocando putas fieri posse constantius? Cic. – c) in gleichem Fortbestand verbleibend, beständig, ununterbrochen, c. pax, Liv. 6, 25. § 6 u. 11. – d) in gleicher Willensrichtung verbleibend, α) in der Denk- u. Handlungsweise, fest, sich gleichbleibend, beständig, ausdauernd, unverändert, unwandelbar, standhaft, testis, Quint.: inimicus, Nep.: fides, Hor. u. Val. Max.: pietas, Ov.: animus, mens, Cic.: iudicium erga amicum, Val. Max.: ratio (Plan), Cic.: c. et moderata vitae ratio, Cic.: familiae gravis et constans disciplina, Cic. – m. Genet. (in Hinsicht), neque fidei c. neque strenuus in perfidia, Tac. hist. 3, 57. – m. adversus u. Akk., c. adversus metus, Tac. hist. 4, 5. – m. contra u. Akk., utinam (ventus) constans contra mea vela fuisset! Ov. her. 21, 75. – u. m. ad u. Akk., ut eorum (sociorum) animi ad imperium Romanum tuendum constantiores essent, Val. Max. 6, 4, 1: ad retinendas amicitias constantissimus, Aur. Vict. epit. 1, 16. – β) in seinen Grundsätzen, sich gleichbleibend, fest (charakterfest), gesetzt, entschieden (Ggstz. mobilis, varius, amens), homo, Cic.: sunt igitur firmi et stabiles et constantes (amici) eligendi, Cic.: fuit omnium constantissimus, Cic.: an ire comminus... constantius foret, größere Festigkeit verriete, Tac. – m. in u. Abl., civis in rebus optimis constantissimus, Cic. Brut. 95: quanto constantior idem in vitiis, Hor. sat. 2, 7, 18. – e) dem Inhalt, Gehalt nach sich gleichbleibend, α) v. der Rede, gleichförmig, gleichmäßig (konsequent) ausgeführt, oratio, Cic. de off. 1, 144. – β) v. Angaben, Gerüchten, ausgesprochener Meinung u. dgl., sich gleichbleibend, im Einklang stehend, übereinstimmend, einstimmig, unā atque constanti haruspicum voce vehementer commoveri, Cic.: constanti famā atque omnium sermone celebrari, Cic.: constanti et opinione et sermone paene omnium, Suet.: huius anni parum constans memoria est, Liv.: cum in exercitu tum Romae constans omnium fama erat adversae pugnae fugaeque in L. Furio culpam esse, Liv.: nihil perfertur ad nos praeter rumores de oppresso Dolabella, satis illos quidem constantes, sed adhuc sine auctore, Cic. – neutr. Plur. subst., an credibilia dixerit (tortus), an inter se constantia, Quint. 5, 4, 2.
1 cōnstāns, (9) antis, part. prés. de consto, pris adjt, ¶ 1 qui se tient fermement, consistant : mellis constantior est natura Lucr. 3, 191, le miel est dʼune nature plus consistante || constans ætas Cic. CM 76, âge mûr ; constantissimus motus lunæ Cic. Div. 2, 17, le cours si constant (invariable) de la lune ; constans pax Liv. 6, 25, 6, paix inaltérable ¶ 2 ferme moralement, constant avec soi-même, conséquent, qui ne se dément pas : Cic. Mil. 81 ; Off. 1, 80 ; Fl. 89 ; Br. 117 ; etc. ¶ 3 dont toutes les parties sʼaccordent, où tout se tient harmonieusement : in oratione constanti Cic. Off. 1, 144, dans un discours bien ordonné || rumores constantes Cic. Fam. 12, 9, 1, bruits concordants ; una atque constanti haruspicum voce commotus Cic. Har. 18, impressionné par la parole toujours identique et concordante des haruspices || credibilia, inter se constantia, dicere Quint. 5, 4, 2, dire des choses croyables, qui sʼaccordent entre elles.
- 1. (mbt. denk- en handelwijze) vast, standvastig, volhardend, onwankelbaar, karaktervast, evenwichtig; ➤ vir, testis ~; constanter ferre dolorem; inimicus ~ hardnekkig; civis in rebus optimis constantissimus; fides, pietas, animus ~; (wat betreft, in: gen.) fidei ~;
- 2. (v. zaken) vast, stabiel, kalm [gradus; vultus];
- 3. (v. bewegingen) constant, onveranderlijk, gelijk-, regelmatig, bestendig, gelijkblijvend [motus lunae; reversio stellarum];
- 4. (v. toestanden) duurzaam, ononderbroken [pax];
- 5. (v. uitspraken, meningen, geruchten e.d.) eensluidend, in overeenstemming met elkaar, consistent; ➤ fama ~; constanter nuntiare; oratio ~.
constans , tis. adj. c. s.
恒固者。不二。Constantia inter se dicere 言之前後相合。
Suggest a Translation
See an image
恒固者。不二。Constantia inter se dicere 言之前後相合。
Suggest a Translation
See an image
cōnstāns antis, adj.with comp.and sup.
- P. of consto, firm, unchangeable, constant, immovable, uniform, steady, fixed, stable, invariable, regular, persistent: cursūs: constanti voltu, L.: aetas, mature: pax, uninterrupted, L.: fides, H.—Consistent, harmonious: oratio: nihil dici constantius: constans parum memoria huius anni, L.: haruspicum voce, unanimous: rumores.—Fig., trustworthy, sure, steadfast, constant, faithful, unchanging: amici: inimici, N.: omnium constantissimus: constantior In vitiis, H.