constellator
cōnstellātor, mathematicus, der Konstellator, Gloss. III, 499, 67.
istius supersticiose astrologie professores ‥ quandoque ~ores vocantur, quia ex constellacionibus, id est ex stellarum varia conjunccione et talis conjunccionis virtute nituntur sumere quod dicant
cōnstēllātŏr, ōris, m. , qui observe les étoiles : Gloss.