cunctatio
cunctatio, a delaying, lingering, tarrying, delay, hesitation, doubt
- a delaying, lingering, in a good or (more freq.) in a bad sense, a tarrying, delay, hesitation, doubt (subject., while mora is object.; freq. and in good prose): danda brevis cogitationi mora ... in hac cunctatione, etc., Quint. 11, 3, 157: studium semper adsit, cunctatio absit, Cic. Lael. 13, 44: boni nescio quo modo tardiores sunt ... ita ut non numquam cunctatione ac tarditate ... otium atque dignitatem amittant, id. Sest. 47, 100: Sabini, Caes. B. G. 3, 18: sua, id. ib. 3, 24: major invadendi, Liv. 5, 41, 7; opp. temeritas, Tac. H. 3, 20; 1, 21; cf.: propior constantiae (opp.: velocitas juxta formidinem), id. G. 30 fin.: abjectā omni cunctatione adipiscendi magistratus et gerenda res publica est, Cic. Off. 1, 21, 72; freq. sine cunctatione, id. Vatin. 6, 15; Liv. 36, 14, 2; Suet. Aug. 12: nulla umquam de morte hominis cunctatio longa est, Juv. 6, 221; Plin. Ep. 1, 8, 4: pressa et decora, id. ib. 1, 22, 3; 9, 9, 2; 10, 96 (97), 1; Tac. A. 11, 9; 12, 54; 15, 2; Curt. 4, 6, 13; 8, 6, 29 al.— In plur., Quint. 9, 2, 71; Tac. A. 4, 71.
dum ‥ esset inter carnifices justa ~o(
de oraculi veritate nulla potuit esse ~o
nulla ~o erit quin statim credam
quatinus ad parochianum suum ‥ sine ~one veniret
See an image
- cunctor, a delaying, lingering, tarrying, delay, hesitation, doubt: cunctatione otium amittere: superiorum dierum Sabini, Cs.: maior invadendi, L.: insita ingenio meo, L.: propior constantiae, Ta.: abiectā cunctatione: sine cunctatione: de morte hominis, Iu.—Plur., Ta.
-
…qui se alterius facto, non suo defendat deinde, erumpet enim aliquando ex me vera vox et dicam sine cunctatione quod sentio, si iam violentior aliqua in re C. Caesar fuisset, si eum magnitudo contentionis, studium…
Cicero, in Vatinium
-
…omnino missis lictoribus. audio enim bonis viris qui et nunc et saepe antea magno praesidio rei publicae fuerunt hanc cunctationem nostram non probari multaque ; in ; me et severe in conviviis tempestivis quidem disputari. cedamus igitur…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ab amicis honesta petamus, amicorum causa honesta faciamus, ne exspectemus quidem dum rogemur, studium semper adsit, cunctatio absit, consilium verum dare audeamus libere, plurimum in amicitia amicorum bene suadentium valeat auctoritas, eaque et adhibeatur…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…nescio quo modo tardiores sunt et principiis rerum neglectis ad extremum ipsa denique necessitate excitantur, ita ut non numquam cunctatione ac tarditate, dum otium volunt etiam sine dignitate retinere, ipsi utrumque amittant. propugnatores autem rei publicae qui…
Cicero, pro Sestio
-
…odisse aut relinquere cogamur aut impiam cupiditatem contra salutem tuam habeamus denique illud cogita, quod offensae fuerit in ista cunctatione te subisse ; nunc te contra victorem Caesarem facere, quem dubiis rebus laedere noluisti, et ad eos fugatos…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…bene gerendi amittendam non esse ad castra iri oportere. Multae res ad hoc consilium Gallos hortabantur superiorum dierum Sabini cunctatio, perfugae confirmatio, inopia cibariorum, cui rei parum diligenter ab iis erat provisum, spes Venetici belli ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. neque ego non videbam quanto usui rei p. essem futurus, si ad Lepidum venissem ; omnem enim cunctationem eius discussissem, praesertim adiutore Planco ; sed scribenti ad me eius modi litteras quas leges et contionibus videlicet ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…atque ea quidem non satis constanter. Sed iis, qui habent a natura adiumenta rerum gerendarum, abiecta omni cunctatione adipiscendi magistratus et gerenda res publica est ; nec enim aliter aut regi civitas aut declarari animi magnitudo potest .…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…consilio probato ab ducibus, productis Romanorum copiis, sese castris tenebant. Hac re perspecta Crassus, cum sua cunctatione atque opinione timoris hostes nostros milites alacriores ad pugnandum effecissent atque omnium voces audirentur expectari diutius non oportere quin ad…
Julius Caesar, Gallic War
-
…odisse aut relinquere cogamur aut impiam cupiditatem contra salutem tuam habeamus denique illud cogita, quod offensae fuerit in ista cunctatione te subisse. nunc te contra victorem Caesarem facere, quem dubiis rebus laedere noluisti, et ad eos fugatos…
Cicero, Epistulae ad Atticum