daemonium
daemŏnĭum, ii, n., = δαιμόνιον.
- A lesser divinity, a little spirit, Manil. 2, 938; Tert. Apol. 32.—
- II An evil spirit, demon, Ap. Apol. p. 315, 10; Vulg. Deut. p. 32, 17; Psa. 95, 5 et saep.; Tert. Apol. 21 al.
daemonium, iī, n. (δαιμόνιον), I) eine Gottheit, ein Dämon (Geist), Manil. 2, 938. Tert. apol. 32. – II) ein böser Geist, Dämon, Tert. apol. 21 u.a.
quem ‥ videbat angelico ‥ umbraculo contra impetum ~iorum ‥ defensum
risum ~iorum
est ‥ ipse [Judas ] principi ~iorum traditus
collocetur ‥ cum Tartarorum ~iis
signa crucis removent virtutes demoniorum
si forte rictibus ~iorum adimantur anime vestre
habemus ‥ cum ~iis societatem
judicatus est [diabolus ] ab eo [Deo ] cum ‥ ipse ~ia eiceret
~ium cum sanguine evomuit
crebro afflatus ~io, contumacis perfidie tormenta pendebat
nisi ~iis pleni fuissent, nequaquam in destruccionem ‥ ecclesie ‥ conspirassent
puerum ‥ quern volebant [magi ] sacrificare ~iis
quia non Deo sed ~iis immolasti ‥ coluistique ‥ idolum avaricie
[magi ] arte sua ~ia excitantes
responsum ‥ quod per †strigiles et veneficas suas a ~iis acceperat
negotium hucusque perambulans in tenebris in incursum versum est et ~ium meridianum
si [papa ] ‥ vendicat habere dominium omnium bonorum ecclesie ‥, tunc est meridianum ~ium et capitalis discipulus Antichristi
uxor illius [Reinaldi filii regis ], furiis agitata, non simplicem in ejus amplexus sexum sed dirum et horrendum offerebat ~ium
clericos meos deos nomino, monachos ~ia
a devylry , ~ium
dæmŏnĭum, ĭī, n. (δαιμόνιον), un petit génie : Tert. Apol. 32 || le démon : Tert. Apol. 21.
- 1. bovennatuurlijke geest;
- 2. boze geest, demon.