definite
definite, precisely, explicitly
dēfīnītē, Adv. m. Superl. (definitus), abgegrenzt = mit gehöriger, bestimmter Begrenzung, mit spezieller Beziehung, bestimmt, ausdrücklich, speziell, qui nihil (potest) partite, definite, distincte dicere, Cic.: ›belli‹ autem ›ferias‹ festive magis dixit, quam aperte atque definite, Gell.: nec magis (te) distincte definiteque designat, qui etc., Plin. pan.: vel separatim (ohne spezielle Beziehung, im allgemeinen, abstrakt) dicere solemus de genere universo vel definite (mit spezieller Beziehung, konkret) de singulis temporibus, hominibus, causis, Cic.: lex Gellia et Cornelia, quae definite potestatem Pompeio civitatem donandi dederat, Cic.: Superl., definitissime credite, Ps. Augustin. serm. app. 77, 4.
excommunicatio ‥ non prius fieri debet quam diffinite, et non suspicione is qui sceleris arguitur anathemate dignus perpendatur
dēfīnītē (15) (definitus), dʼune manière déterminée, précise, distincte : Cic. de Or. 2, 118 ; Balbo 32.
dēfīnītē
adv.
- definitus, precisely, explicitly.