diffamare

diffamare [CL] 1 to publish abroad, make widely known; v. et. defamare 3; b (impers. pass. usu. w. acc. & inf.). quibus patefactis ac ~atis longe lateque miraculis Bede HE III 10; increbruit, ~atus [est] GlC I 156; longe lateque ~atum Ib. V 14; 9‥ ~averunt, gewidmærsan WW.  b adminiculum est ‥ iste vir ex Scotorum libello sciscitasse quod ~atum est Theod. Pen. pref.; s1212 rege volente ‥ invadere Walenses, subito ~atum est apud Cestriam comites et barones conspirasse in eum Flor. Hist. II 142. 2 to defame, slander, denounce. b to disgrace, dishonour. V. et. defamare 1. ~atus, i. traductus, accussatus GlH D 474; a1078 si ‥ didicissem qua infamia ~aretur caritas vestra ‥ Anselm (Ep. 63) III 178; me nothum degeneremque ‥ indicavit et hostiliter ~avit Ord. Vit. VII 15 p. 231; cum allegat burse rethor / ‥ / cedit quicquid diffamabat, / deformabat et fedebat Walt. Wimb. Van. 18; 1269 ~avit vilibus verbis majorem et ballivos Rec. Leic. I 109; 1290 ipsum male ~avit pupplico asserendo ipsum falsum fore hominem plenum fraudibus SelPlMan 36; cum multos criminosos cernamus qui alios, eciam quibus inimicantur, non ~ant Ockham Dial. 598.  b facias ‥ fidem ‥ quia non ~abis ossa mea Ghost Stories 416. 3 to accuse (of): a (w. de); b (w. super). c (p. ppl. as sb.) accused person. V. et. defamare 2. a 1324 de perjuria, sacrilegio, furto ‥ vel incontinentia super lapsu carnis notorie ~atur Stat. Mich. Cantab. 642; 1342 ~ati de criminibus ‥ et de eis purgare se volentes Conc. II 700b (cf. Lyndw. 313 r).  b 1262 cum L. de F. clericus ‥ ~atus esset super crimine roberie et in prisona ‥ detentus Cl 23.  c si ~atus non instituerit actionem seu causam diffamationis Praxis 118.