differre

1 differre v. 1 deferre

2 differre [CL] 1 to disperse. b (pass.) to be ‘carried away’, distraught, misguided. ~t, dispergit GlC D 235 (cf. ib. D 258: †dilotis [l. dilatis], todældum); ~t, i‥. dividit GlH D 446 (cf. ib. D 500: dilatis, divisis).  b si quis minister altaris hominem occidat aut in aliis (vel malis) actibus supra modum ~atur [AS: to swyðe manweorc gewyrce], ordine ‥ privetur (Quad.) GAS 341 (cf. (Cons. Cnuti) ib.: aliud criminale peccatum pat[ra]verit). 2 to pass, spend (time). tribuat vobis Dominus dona perennia, ut post tempora feliciter dilata percipiatis gaudia sempiterna Egb. Pont. 72. 3 to defer, delay, put off; b (w. de); c (w. inf.); d (w. quin); e (w. pers. obj.); f (absol.). diu ‥ conversationis gratiam distuli V. Greg. p. 75; qui ‥ ~re tempus paenitentiae ‥ timerent Bede HE V 13 (cf. ib. 14: ad agendam et non ~endam scelerum suorum paenitudinem); distulit, i. moram fecit, tardavit ‥, ylde, elcode GlH D 715; thesaurus assumendus ‥ in noctem ~tur Gosc. Transl. Aug. 36D; festivitas in crastinum ~atur Lanfr. Const. 91; sit inde judicium an in presenti finiendum an ad terminum ~endum sit (Leg. Hen. 61. 18b) GAS 582; Pull. Sent. 844B (v. catechizare b); 1168 ut placitum ‥ ~atur usque ad Scaccarium Pipe 197; s1170 (v. dies 11a); sepe nimirum quod ~tur aufertur Gir. GE I 13; 1199 ne assisa posset deferri CurR RC I 384; 1252 redditum suum ‥ tribuant et non ulterius deferant (Weymouth) BBC 57; 1377 ne ‥ via concordie ‥ diucius deferatur FormOx 381.  b 1224 quod deferatis ei de regardo faciendo ‥ usque in tres annos Cl 648b.  c nostram commonitionem non distulimus conferre Bede HE II 11; quod enim gratis excepimus, gratis impendere non ~amus O. Cant. Const. 3; qui ~t in futuram, et forsitan non futuram, aetatem vitam suam corrigere Anselm (Ep. 101) III 234; [signum] dare non distulit G. Mon. I 9; rex audire sitit, hic differt dicere, causam Walt. Angl. Fab. 58. 17; 1303 vos rogamus quatinus usque ad festum S. Petri ‥ ad execuciones ‥ procedere deferatis (Lit. Episc. Lond.) Chr. Rams. app. 381; 1326 vicarium ‥ instituere ‥ non curastis, quinpocius recusastis seu plus debito detulistis Lit. Cant. I 177.  d nec distulit ‥ quin continuo polliceretur ‥ se secuturum doctrinam illius Bede HE II 12; Ib. V 10 (v. concipere 3d).  e te fugit hoc quod amas? tu discis Tantalus esse? / non vis differri; facis hoc properando necesse Nig. Paul. 48v. 412; 1397 parochiani ‥ dilati sunt usque ad diem Dominicam proxime futuram Vis. Heref. I 281.  f qua excusante se propter visionum incertas varietates ‥ distulisse, ‥ ait ille ‥ Ad. Eyns. Visio 23. 4 to lay aside, abandon. b (w. ab) to refrain (from), abstain. s1295 ipse ad tempus iram ~ens usque Scociam properavit Flor. Hist. III 96; inierunt tractatum cum rege ut, si ~re dignaretur assultum et parceret plagis premencium lapidum, ei redderent villam G. Hen. V 8.  b Cassibalan ‥ ab obsidione distulit [G. Mon. IV 9: deseruit obsidionem] Eul. Hist. II 254; 1388 ab illo tempore usque in annum ‥ Ed. III ‥ regis ‥ primum a quocumque exennio pissium ‥ omnino destulerunt IMisc 239/2 r. 2. 5 to differ; b (w. ab). c (impers. w. inter) there is a difference. d (pr. ppl.) different. e (pr. ppl. as sb., gram.)? exception. f compar.) more excellent. quomodo virginitas, castitas, jugalitas ‥ separatim ~ant Aldh. VirgP 19; Pater et Filius non ~ant in unitate deitatis Anselm (Proc. Sp. 9) II 202; ~unt sic iste definitiones: prima respicit ad rem hujus nominis ‘persona’; secunda ad rationem nominis Hales Sent. I 226; isti duo ~unt specie Duns Ord. III 21.  b ‘lavo’ ‥ ~t a ‘labo’, quod est ‘nuto’ Aldh. PR 113; sex sunt differentiae Patris et Filii et Spiritus Sancti‥. harum ‥ singulus quisque habet unam propriam qua ~t ab aliis duobus Anselm (Proc. Sp. 16) II 216; ~t ab equivocatione indistinctio, quod illa ex diversorum est eadem nominatione, hec ex unius indistincte variata Balsh. AD 63; Siccav. PN 106 (v. dissimilitudo a); ~unt cause per se ‥ ordinate a causis per accidens ‥ ordinatis in tribus Duns Ord. II 154.  c plurimum ~t inter ‥ Fariseorum traditiones et ‥ sacrae scripturae diffinitionem Aldh. VirgP 54.  d deferentes, desimiles GlC D 142; Filius est non ~ens essentia de Patris essentia Anselm (Mon. 45) I 62; si rerum solo numero ~entium substantialem similitudinem quis mente pertractet, speciem tenet J. Sal. Pol. 439A; prima divisio unius comparati ad aliud est per conveniens et ~ens. ~ens autem est aut in substantia aut in quantitate vel qualitate vel situ Hales Sent. I 227.  e si penultima [sillaba] fuerit corepta naturaliter, ultima corepta aut producta, antepenultima est acuenda, exceptis barbaris et apocopatis et ~entibus et diccionibus prepositis Ps.-Gros. Gram. 34.  f ~angelis’ ‥, volens probare ~entius prae angelis Christum habere nomen Lanfr. Comment. Paul. (Heb. ii 5) 379. 6 (pass.) to be distinguished, differ. ei nomen Latinum, ut ‘Melsa’ Latine diceretur, commutans imponebat, eo quod a civitate Gallie dicta ‘Meldis’ nomine tenus ~retur Meaux I 78.