About

Menu

diffugere

diffugere [CL] 1 to flee (in different directions), scatter. b (of one person) to flee. V. et. defugere. morbi diffugiunt, ydros et ater abit (Hymn) Bede HE IV 18; in denso tanquam vulpes ‥ ~iunt Gir. TH I 24.  b rex a ‥ congressione ‥ ignominiose ~erat G. Steph. II 75. 2 to avoid, shun: a (w. obj.); b (w. inf.); c (w. quin). d to quit (a place). a ~iebant ‥ ipsum velut belue ferocem leonem G. Mon. X 11; s1185 noli ~ere quod preparavit tibi Deus et predestinavit G. Hen. II I 257; 1280 ut ‥ Amanevus judicium inde, quantum in ipso est, ~iat, et in judices competentes ‥ nolit ‥ consentire RGasc II 117; 1333 non solvendo regi ‥ set ~iendo solucionem inde LTR Mem 105 r. 51.  b s1120 ad regem Francorum venire ~it H. Cantor 22v; sit ei mors illa omnium delictorum suorum ‥ ablutio, dum hoc modo eam recipere non ~erit [Eul. Hist. II 312: †diffigerit] G. Mon. IX 4; s1233 si [rex] hec emendare ~eret Wend. III 49; 1400 [quidam] perfidi et perversi de diocesi in diocesim se transferunt et coram ‥ diocesanis comparere ~iunt Conc. III 252b; contigit ‥ quod rex Dacorum ‥ tributum ‥ reddere ~eret Cantlow Orig. Cantab. 262.  c s1223 rex ~ere non potuit quin hoc faceret Wend. II 269.  d 1384 asserentibus se ‥ villam ~ituros IMisc 230/9 r. 2. 3 a (trans.) to scatter, disperse. b to demolish, refute (an argument). a quod pastor greges non ~erit Fleta 167 (v. circinare 2b).  b hec autem principalis falsigraphia non ~it argumentum Bradw. CD 766A.

Saved

Recent