ducenarius
dŭcēnārĭus, a, um, adj. [duceni],
- containing two hundred, of or relating to two hundred (post-Aug.): pondera, Plin. 7, 20, 19, § 83: procuratores, i. e. who received a salary of 200 sestertia, Suet. Claud. 24 (cf. Dio Cass. 53, 15): praefectus, Inscr. Orell. 3444; cf. ib. 946; 2648.—Plur. as subst.: ducenarii, Cod. Just. 10, 19, 1: judices, petty judges (chosen from persons possessed of 200 sestertia), Suet. Aug. 32.—Subst.: dŭ-cēnārius, ii, m., in milit. lang., the commander of 200 men, Veg. Mil. 2, 8.—dŭcē-nārĭa, ae, f., the office of a ducenarius, i. q. ducena, Cod. Th. 1, 9, 1; Ap. Met. 7, 6, 4.
ducēnārius, a, um (duceni), zweihundert enthaltend, pondus, 200 Pfund, Plin. 7, 83: iudex, aus solchen Bürgern gewählter, die 200000 Sesterze, im Vermögen haben, Richter über Kleinigkeiten, etwa »Bagatellenrichter«, (vgl. O. Hirschfeld, Die kaiserl. Verwaltungsbeamten bis auf Diocletian. 2. Aufl. Leipzig 1905. S. 433 f.), Suet. Aug. 32, 3: procurator (abgek. PROC. CC.), der 200000 Sesterze Gehalt hat, Suet. Claud. 24, 1. Cypr. ep. 67, 6. Corp. inscr. Lat. 10, 6569: so auch praefectus, Corp. inscr. Lat. 5, 7870; 10, 6662; 14, 3626: dies. im Plur. bl. ducenarii, Cod. Iust. 10, 19, 1. – subst., a) ducēnārius, iī, m., ein Hauptmann über zweihundert Mann od. zwei Zenturien, Veget. mil. 2, 8. – b) ducēnāria, ae, f., die Würde eines procurator ducenarius, Apul. met. 7, 6, od. übh. eines ducenarius (als kaiserl. Beamten), spät. ICt.
~ius, praeses
ducennarium, presidem
dŭcēnārĭus, (14) a, um (duceni), qui renferme deux cents ; qui concerne deux cents : ducenarium pondus Plin. 7, 83, poids de deux cents livres : ducenarii procuratores Suet. Claud. 24, procurateurs, intendants aux appointements de 200 000 sesterces || subst. m. dŭcēnārĭus, ĭī, v. ducena : Veg. Mil. 2, 8 || v. ducenaria.
Post Tribunum Primicerius, deinde Senator, Ducenarius, Biarchus, Circitor, Eques. Ducenariinon semel occurrunt in Veterib. Inscript. 457. 8. 542. 8. et apud Gualterum in Tabulis Siculis pag. 18.
Ad tres judicum decurias quartam addidit ex inferiori censu, quæ Ducenariorum vocaretur, judicaretque de levioribus causis. Ducenarii,Procuratores, qui ducenta sestertia accipiebant a Principe, ut docet Dio lib. 53. pag. 506. Vide