About
Menu

duciculus

duciculus, ducillus [cf. AN dusil, OF doisil] , ‘dossil’, spigot. Cf. 2 dola. cucurrit ad patrem, serraculum, quod ~iculum vocant, manu deferens (Columbanus) NLA I 209; c1240 tres galones de cervisia conventus de eodem doleo et dosillo quo conventus habet in die Cart. Glouc. III 280; 13‥ vinitarius [MS: vinetarius] ‥ habeat ‥ intonellaria, clepsedres sive dusellos, costrellos (Nominale) Neues Archiv IV 339; claret of a tune, ductilium ‥, dotel, stoppyng of a vessel, ~illus vel ductileus ‥, stoppel of a vessel, botel or oþer lyke, ~illus, ductilis, docillus, ductileus PP (cf. (v. clepsydra c)); docillus, A. a dussel‥, hic ~ellus, A. dosylle WW; evulso ‥ cultello, velut alter ~illi rivus rubeus cruor ilico cepit effluere Mir. Hen. VI I 26 (cf. ib. II 44: liquoris rivulum veluti apposito docillo ‥ compescuit).

Saved

Recent