duco
duco, to lead, conduct, guide, direct, draw, bring, fetch, escort
he led the army against the fatherland
the fates lead the willing, but they drag the unwilling
we will spend time on various discussions
we believed them to be suitable
- I Lit.
- A In gen.: quo sequar? quo ducis nunc me? Plaut. Bacch. 3, 3, 2 (406): duc hos intro, id. Am. 2, 2, 224 (856); id. Aul. 2, 6, 13 (362): duc ac demonstra mihi, id. Cist. 2, 3, 36 (578): suas secum mulierculas sunt in castra ducturi, Cic. Cat. 2, 10 fin.; cf. Caes. B. G. 5, 5 fin. et saep.: (difficile iter) vix qua singuli carri ducerentur, id. ib. 1, 6, 1; cf. plaustra, Ov. Tr. 3, 10, 34: aquam ducere, Cato ap. Charis. p. 192 P.; so, aquam per fundum ejus, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 4: spiritum naribus, Varr. R. R. 2, 3, 5: so, spiritum per siccas fauces, Sen. Ben. 3, 8; cf.: aërem spiritu, Cic. N. D. 2, 6 fin.: animam spiritu, id. ib. 2, 54, 136; and in gen.: spiritum, for to live, id. Fam. 10, 1; cf.: vitam et spiritum, id. de Imp. Pomp. 12, 33: tura naribus, to inhale, Hor. C. 4, 1, 22: sucos nectaris, to drink in full draughts, to quaff, id. ib. 3, 3, 34; cf. pocula, id. ib. 1, 17, 22; and: Liberum, id. ib. 4, 12, 14.—Poet.: jucunda oblivia vitae (referring to the waters of Lethe), Hor. S. 2, 6, 62 (cf. Verg. A. 6, 714 sq.) et saep.: mucronem, to draw from the scabbard, Verg. A. 12, 378; cf.: ferrum vaginā, Ov. F. 4, 929: ensem vagina, Sil. 8, 342; but: ensem duxerat faber, had beaten out, forged, Tib. 1, 3, 48: sortem, Cic. Div. 2, 33; Verg. A. 6, 22; hence, also transf. of that which is drawn by lot, Cic. Div. 1, 18, 34; id. Rep. 1, 34; Suet. Caes. 12; Tac. A. 1, 54; 3, 28 al.: pondus aratri, to draw, Ov. M. 7, 119: remos, to row, id. ib. 1, 294; cf. id. ib. 4, 353: numerosa brachia, in dancing, id. Am. 2, 4, 29: lanas, to spin, id. M. 4, 34; cf. stamina, id. ib. 4, 221: ubera, to milk, id. ib. 9, 358: frena manu, to guide, govern, id. ib. 15, 518: vela, to haul (= navigare), Prop. 1, 6, 2: manus, of swimming, id. 3, 20, 2: ilia, to draw the flanks together, become broken-winded, Hor. Ep. 1, 1, 9: os, to draw awry, to make wry faces, Cic. Or. 25 fin.; Quint. 9, 3, 101; cf. vultum, Ov. M. 2, 774; id. P. 4, 8, 13; Mart. 1, 41 et saep.: non equus impiger Curru ducet Achaico Victorem, to draw along, Hor. C. 4, 3, 5; cf. id. Ep. 1, 1, 93.—Absol.: sibi quisque ducere, trahere, rapere, to take to one's self, appropriate, Sall. J. 41, 5.—
- B Esp.
- 1 To lead, conduct, as a way or road: via ducit (te), in urbem? Verg. E. 9, 1; cf. Plin. Ep. 7, 5; Verg. A. 1, 401; Ov. F. 2, 679: Brundisium Minuci melius via ducat an Appi, Hor. Ep. 1, 18, 20: via ad undas, Ov. M. 3, 602: via ad infernas sedes, id. ib. 4, 433; cf.: iter ad urbem, id. ib. 437; Curt. 3, 28, 19; Sen. Prov. 6, 7; id. Vit. Beat. 1; Plin. 18, 11, 29, § 111; Quint. 5, 9, 14; Liv. 5, 40, 8 al.—
- 2 Se, in colloq. lang., to betake one's self, go: jam me ad regem recta ducam, Plaut. Am. 4, 3, 8 (1042); id. Aul. 4, 8, 8 (708); id. Bacch. 4, 2, 11 (593); Ter. Hec. 522: Balbus duxit se a Gadibus, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 32, 1.—
- 3 A legal t. t., to take, lead away, drag, carry off a person before court, to prison, to punishment, etc.: POST. DEINDE. MANVS. INIECTIO. ESTO. IN. IVS. DVCITO, XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 45; so, in jus, Liv. 2, 27: illos duci in carcerem jubent, Cic. Verr. 2, 5, 30: aliquem in carcerem, Suet. Caes. 20: in vincula, id. ib. 79: ad mortem, Cic. Cat. 1, 1, 1; Nep. Phoc. 4, 3; and absol.: ducite, ubi capiat, etc., Plaut. Capt. 3, 5, 65 (723); Sen. de Ira, 1, 16, 14; Suet. Calig. 27; Plin. Ep. 10, 97, 3 al.: NI. IVDICATVM. FACIT. AVT. QVIS. ENDO. EM. IVRE. VINDICIT. SECVM. DVCITO. VINCITO, etc., XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 45: decreta ejus modi: SI PETIT DUCAS. C. Fuficium duci jussit petitorem, to be imprisoned, Cic. Verr. 2, 2, 12, § 31; so of a debtor (addictus) who is led off as a slave, Novat. ap. Cic. de Or. 2, 63, 255; Plaut. Bacch. 5, 2, 87 (1206); Cic. Fl. 20 fin.; Liv. 6, 14 sq.; cf. id. 2, 23 med.; cf. prov.: stultitiast venatum ducere invitas canes, Plaut. Stich. 1, 2, 83 (140). —
- 4 Uxorem, to lead a wife home, i. e. to marry: bona uxor si ea deducta est, etc. ... Verum egon eam ducam domum, Quae, etc.? Plaut. Mil. 3, 1, 91 (686): uxorem domum, id. Aul. 2, 1, 40 (159); Ter. Phorm. 298: filiam Orgetorigis in matrimonium, Caes. B. G. 1, 9, 3; cf. Liv. 4, 4: eum uxorem ducturum esse aliam, Plaut. Cist. 1, 1, 105 (105): uxorem (or aliquam, filiam alicujus, etc.), id. Aul. 2, 1, 48 (167); id. Cas. prol. 69 et saep.; Ter. And. 155; 321 et saep.; Cic. Sest. 3; Caes. B. G. 1, 53, 4; id. B. C. 3, 110, 2; Verg. E. 8, 29; Vulg. Marc. 10, 11 et saep.—Absol.: si tu negaris ducere, Ter. And. 379; 383; id. Phorm. 423; Liv. 4, 4 al.: jugum ducere cum infidelibus, i. e. to be yoked in marriage, Vulg. 2 Cor. 6, 14.—Rarely for nubere: si ignorans statum Erotis ut liberum duxisti, isque postea servus est judicatus, etc., Imp. Antonin. ap. Cod. Just. 5, 18, 3.—In the comic poets, of taking home prostitutes, Plaut. Most. 1, 1, 35 (35); 4, 2, 44 (928); id. Men. 1, 2, 15 (124); id. Stich. 5, 4, 48 (730); id. Truc. 3, 2, 10 (678) et saep.—
- 5 In milit. lang.
- a Said of a commander, to lead, to cause to move, to march his army in any direction: locis apertis exercitum ducere, Caes. B. G. 1, 41, 4; cf. id. B. C. 1, 64 fin.; 1, 68, 1: exercitum ab Allobrogibus in Segusianos, id. B. G. 1, 10 fin.: exercitum in fines Suessionum, id. ib. 2, 12, 1; cf. id. ib. 4, 38, 3; 5, 18, 1: exercitum (legiones, etc.) in Bellovacos, id. ib. 2, 13, 1; 5, 24, 2 et saep.; cf. Tac. A. 2, 57: cohortes ad eam partem munitionum, quae, etc., Caes. B. C. 3, 62, 2: exercitum Uticam, id. ib. 2, 26, 1: reliquas copias contra Labienum, id. B. G. 7, 61 fin. et saep.—In pass., of the soldiers, to march, move: quam in partem aut quo consilio ducerentur, Caes. B. G. 1, 40, 2.—And in act., absol., of the general himself, to march, move (a favorite expression of Liv.; not in Caes. or Sall.): (Mettus) ducit, quam proxime ad hostem potest, Liv. 1, 23; 1, 27; 9, 35; 22, 18 et saep.—Hence,
- b In gen., to lead, command an army or (more freq.) a division: qua in legatione duxit exercitum, Cic. Mur. 9, 20; so, exercitum, Nep. Eum. 13, 1; id. Epam. 7, 3: qui superiore anno primum pilum duxerat, Caes. B. G. 5, 35, 6; 6, 38, 1; id. B. C. 3, 91, 1: ordinem, id. ib. 1, 13, 4; 3, 104, 3; Suet. Vesp. 1: partem exercitūs, Sall. J. 55, 4 et saep.—Rarely, to lead a division in front, in advance: consuetudine sua Caesar sex legiones expeditas ducebat: post eas ... inde, etc., Caes. B. G. 2, 19, 2; hence also, to march in front, take the lead, said of the division that forms the van: pars equitum et auxiliariae cohortes ducebant, mox prima legio, etc., Tac. A. 1, 51; cf. id. ib. 1, 64 fin.—
- β Transf. beyond the milit. sphere, to lead, to be leader, head, chief, first in any thing: accedit etiam, quod familiam ducit, Cic. Fam. 7, 5 fin. Manut.; so, familiam, id. Phil. 5, 11, 30; id. Fin. 4, 16, 45: ordines, id. Phil. 1, 8, 20: classem (discipulorum), Quint. 1, 2, 24 Spald.: funus, Hor. Epod. 8, 12: toros, Ov. F. 6, 668 et saep.—
- c To conduct as prisoners in a triumph: per triumphum, Cic. Verr. 2, 5, 26, § 67: in triumpho, Plin. 7, 43, 45, § 139, v. triumphus.—
- 6 With the accessory idea of creation, formation, to produce, form, construct, make, fashion, shape, dispose (cf.: struo, pono, condo, fundo): parietem per vestibulum alicujus, to erect, Cic. Mil. 27 fin.; cf. muros, Hor. C. 4, 6, 23: vallum ex castris ad aquam, Caes. B. C. 1, 73, 2: fossam, id. B. G. 7, 72, 1; 7, 73, 2: arcum, Ov. M. 3, 160: lateres de terra, Vitr. 2, 3: vivos vultus de marmore (with excudere spirantia aera), Verg. A. 6, 849; cf. id. ib. 7, 634; Hor. Ep. 2, 1, 240; Varr. ap. Non. 283, 32; Plin. 7, 37, 38, § 125; Quint. 10, 3, 18 Spald.; Juv. 7, 237; hence, poet. also: epos, Hor. S. 1, 10, 44: carmen, Ov. Tr. 1, 11, 18; 3, 14, 32: versus, id. ib. 5, 12, 63 et saep.: liniam ex colore, Plin. 35, 10, 36, § 81; Quint. 2, 6, 2; cf. orbem, id. 11, 3, 118: alvum, to bring forth by clysters, Cels. 2, 12; 4, 4 et saep.: alapam alicui, qs. to fetch one a box on the ear, Phaedr. 5, 3, 2; cf. colaphum, Quint. 6, 3, 83 Spald.: pugnum, Dig. 47, 10, 4 et saep.; so esp. of processions, dances, etc.: funus, Cic. Quint. 15 fin.; Ov. M. 14, 746; Verg. G. 4, 256; cf. exsequias, Plin. 8, 42, 64, § 154: pompam, Ov. H. 12, 152; id. F. 6, 405; id. M. 13, 699: choros, Tib. 2, 1, 56; Hor. C. 1, 4, 5; 4, 7, 6 et saep.; cf. choreas, Ov. M. 8, 582; 14, 520.—
- 7 To receive, admit, take any thing (not ante-Aug.): cicatricem, Ov. Tr. 3, 11, 66; Liv. 29, 32, 12: rimam, Ov. M. 4, 65: situm, to grow rusty, Quint. 1, 2, 18: formam, Ov. M. 1, 402: colorem, id. ib. 3, 485; cf. pallorem, to grow pale, id. ib. 8, 760: nomina, Hor. C. 3, 27, 76: notam, id. ib. 4, 2, 59 et saep.
- II Trop.
- A In gen., to lead, guide, draw, conduct: progredimur quo ducit quemque voluntas, Lucr. 2, 258; cf. Hor. Ep. 1, 3, 27; 1, 6, 57: ad strepitum citharae cessatum ducere curam, id. ib. 1, 2, 31: Liber vota bonos ducit ad exitus, id. C. 4, 8, 34; cf. Quint. 12, 1, 26: per quaedam parva sane ducant (futurum oratorem), id. 1, 10, 5; cf. id. 1, 1, 27; 1, 5, 58.—Prov.: ducunt volentem fata, nolentem trahunt, Sen. Ep. 107.—
- B In partic.
- 1 To draw, deduce, derive its origin or beginning from, any thing: ab aliqua re totius vitae ducere exordium, Cic. Fin. 5, 7, 18; cf.: exordium a nostra persona, Quint. 3, 8, 8; 4, 1, 7: principium disputationis a principe investigandae veritatis, Cic. N. D. 2, 21 fin.: belli initium a fame, id. Att. 9, 9, 2; cf. Quint. 1, 1, 21: initia causasque omnium ex quatuor temporum mutationibus, Cic. N. D. 2, 19, 49: originem ab Isocrate, Quint. 2, 15, 4; 1, 6, 38; Hor. C. 3, 17, 5 al.: ingressionem non ex oratoriis disputationibus, sed, etc., Cic. Or. 3, 11: honestum ab iis rebus, id. Off. 1, 18, 60; id. Or. 39, 135: nomen ex quo, id. Ac. 11, 41; cf.: nomen a Graeco, Quint. 1, 6, 3; 3, 7, 1; Hor. S. 2, 1, 66 et saep.; cf. also: utrumque (sc. amor et amicitia) ductum (al. dictum) est ab amando, Cic. Lael. 27; id. Fin. 2, 24, 78.—
- 2 To lead a person, as regards his will or opinions, in any direction; to move, incite, induce, allure, in a good or bad sense (most freq. in the pass.): ita me ad credendum tua ducit oratio, Cic. Tusc. 2, 18: nos ducit scholarum consuetudo, Quint. 4, 2, 28; 5, 11, 19; cf. id. 9, 1, 21: ducit te species, Hor. S. 2, 2, 35 et saep.: declamatores quosdam perversa ducit ambitio, ut, etc., Quint. 10, 7, 21.—In the pass.: si quis statuarum honore aut gloria ducitur, Cic. Verr. 2, 2, 58, 143 fin.: eloquentiae laude, id. Or. 32, 115: quaestu et lucro, id. Tusc. 5, 3, 9: hoc errore ut, etc., id. Off. 1, 41; cf.: litteris eorum et urbanitate, ut, etc., id. Rosc. Am. 41, 120: omnes trahimur et ducimur ad cognitionis et scientiae cupiditatem, id. Off. 1, 6 et saep.—
- b In a bad sense, to cheat, deceive, Plaut. Most. 3, 2, 26 (715); id. Capt. 4, 2, 7 (787); Ter. And. 644; id. Phorm. 548; Prop. 2, 17, 1 (3, 8, 1 M.); Ov. H. 19, 13; id. M. 3, 587 (with decipere).—
- 3 With regard to time, to draw out, extend, protract, prolong: bellum, Caes. B. G. 1, 38, 4; id. B. C. 2, 18, 6; 2, 37, 5 sq.; Cic. Fam. 7, 3, 2; Liv. 22, 25 et saep.; cf.: bellum longius, Caes. B. C. 1, 64, 2; 3, 42, 3: bellum in hiemem, id. ib. 1, 61, 3: eam rem longius, id. B. G. 7, 11, 4; cf.: rem prope in noctem, id. B. C. 3, 51, 7: rem leniter, Liv. 3, 41 et saep. Also transf., of time itself: tempus, Cic. Verr. 2, 1, 11; Nep. Them. 7: diem ex die, Caes. B. G. 1, 16, 4; and of persons who are put off, delayed: ubi se diutius duci intellexit, id. ib. 1, 16, 5.—Less freq. (mostly poet.),
- b In gen., of time, to pass, spend, enjoy: aetatem in litteris, Cic. Fin. 5, 19, 50; so, aetatem, Hor. Ep. 2, 2, 202: vitam, id. Epod. 17, 63; Sen. Ep. 45, 10; cf. Verg. A. 2, 641 (where, shortly before, vitam producere): noctes, Prop. 1, 11, 5; Plin. Ep. 6, 31, 13: somnos, Verg. A. 4, 560.—
- 4 In mercant. lang., to calculate, compute, reckon: age nunc summam sumptus duc, Lucil. ap. Non. 283, 30: minimum ut sequamur, quoniam XC. medimnūm milia duximus, accedant eo, etc., Cic. Verr. 2, 3, 49; id. Att. 6, 1, 5 and 16; 6, 2, 7; Varr. R. R. 3, 16, 11; Gell. 1, 20, 5.—
- b Transf. beyond the mercant. sphere.
- α Rationem alicujus, to consider, calculate, care for one's advantage or interest (a favorite expression of Cicero): duxi meam rationem, quam tibi facile me probaturum arbitrabar, Cic. Att. 8, 11 D, § 7; so, suam quoque rationem, to have respect to one's own advantage, id. Verr. 2, 1, 48; and: non minorem aratorum quam populi rationem, Suet. Aug. 42 fin.: salutis meae rationem, Cic. Fam. 7, 3: rationem officii, non commodi, id. Sest. 10, 23; cf. id. Rosc. Am. 44, 128: unius cujusque temporis ducta ratio est, id. Div. in Caecil. 4, 16: rationem officii atque existimationis, id. Quint. 16, 53.—
- β In gen., to reckon, consider, hold, account, esteem as any thing (cf. aestimo and existimo; very freq. in prose and poetry): parvi id ducebat, Cic. Fin. 2, 8, 24: pro nihilo aliquid, Plaut. Pers. 4, 4, 85 (643); Cic. Verr. 2, 2, 16, 40 fin.; id. Tusc. 5, 32, 90; cf. Auct. Her. 4, 20, 28: ea pro falsis ducit, Sall. C. 3, 2; cf.: innocentiam pro malevolentia, id. ib. 12, 1: vos eritis judices, Laudin' an vitio duci id factum oportuit, Ter. Ad. 5; so, aliquid honori, Sall. J. 11, 3: aliquid laudi, Nep. praef. § 4: aliquem despicatui, Cic. Fl. 27, 65: nihil praeter virtutem in bonis ducere (for which, shortly after, in bonis habere = numerare), Cic. Fin. 3, 3; aliquem in numero hostium, id. Verr. 2, 5, 25 fin.; Caes. B. G. 6, 32, 1; cf. ib. 6, 23, 8; without in, ib. 6, 21, 2; cf.: aliquem loco affinium, Sall. J. 14, 1 Kritz. N. cr.: aliquid testimonii loco, Quint. 5, 9, 10: tutelae nostrae duximus, cum Africo bello urgerentur, Liv. 21, 41; cf.: officii duxit exorare filiae patrem, etc., Suet. Tib. 11: faceret, quod e republica fideque sua duceret, Liv. 25, 7 et saep.: malum cum amici tuum ducis malum, Plaut. Capt. 1, 2, 48 (157); cf.: Archytas iracundiam seditionem quandam animi vere ducebat, Cic. Rep. 1, 38: eorum, quos idoneos ducebat, consilium habet, Sall. J. 62, 4: nil rectum nisi quod placuit sibi ducunt, Hor. Ep. 2, 1, 83.— With acc. and inf.: sic equidem ducebam animo rebarque futurum, Verg. A. 6, 690: ut omnia tua in te posita esse ducas humanosque casus virtute inferiores putes, Cic. Lael. 2, 7, 19 fin.; id. Rep. 1, 2; 1, 17; 1, 38; 3, 9 (three times); Sall. J. 93, 5; Liv. 22, 14, 6; 22, 59, 5; Caes. B. G. 1, 3, 2; 4, 30, 2; 6, 18 et saep.—Here too probably belongs the much disputed passage: ludos et inania honoris medio rationis atque abundantiae duxit (= ludos publicos cum aliis rebus quae ad inania honoris pertinent, duxit, i. e. existimavit habendos et ponendos in medio rationis atque abundantiae, ut inter rationem, quae plane spernit inania, et abundantiam, quae eadem ostentat, media via incederet), he thought right to manage them in a middle course between reason and profusion, Tac. Agr. 6 fin., v. Dübner and Orell. ad h. l.
II) = führen, A) im allg.: 1) eig.: a) v. Pers.: loro (am Riemen) ducere equum, Liv.: alqm ante currum, Liv.: alqm secum hinc extemplo domum, Ter.: alqm ad alqm, Komik.: alqm intro ad alqm, Ter.: alqm secum, mitnehmen, Plaut.: alqm per omnia, Verg.: principes obsidum loco, Caes.: difficile iter, vix quā singuli carri ducerentur, Caes.: m. 1. Supin.: venatum ducere invitas canes (sprichw., unser »den Hund aufs Jagen tragen«), Plaut. Stich. 139. – dah. se ducere, unser »sich drücken, sich wegschieben, sich fort-od. davonmachen« = fortgehen, duc te ab aedibus, Plaut.: se ad regem, Plaut.: se a Gadibus, Asin. Poll. in Cic. ep. – b) v. Lebl.: iter ducit ad urbem, Ov.: quo via ducit, Verg.: duxit via in editum leniter collem, Liv. – 2) übtr.: duci ventre levem, sich leicht leiten lassen, Hor. sat. 2, 7, 38: m. 1. Supin., cessatum ducere curam, einlullen, Hor. sat. 1, 2, 31. – B) insbes.: 1) als publiz. t.t., jmd. vor Gericht, ins Gefängnis, zur Bestrafung (zum Tode usw.) führen, abführen, alqm in ius, Liv.: in carcerem, in vincula, Cic., Liv. u.a.: alqm ad mortem, Cic. u.a.: ad supplicium, Suet. – u. bl. alqm, altes Dekret b. Cic. Verr. 2, 32 (u. dazu die Auslgg.). Liv. 6, 14, 3. Suet. Cal. 27, 1. Plin. ep. 10, 97 (96), 3 (u. dazu Korte): toto itinere non ducitur (wird abgeführt), sed trahitur (wird fortgeschleppt), Sen. contr. 2, 5 (13), 3. – 2) als milit. t.t.: a) (v. Feldherrn) die Truppen wohin führen, marschieren-, rücken lassen, contra (Adv.) aciem, entgegenrücken, Dar. Phryg.: exercitum in fines Suessionum, Caes.: cohortes ad munitiones, Caes.: recto itinere exercitum ad eos, quos etc., Liv. – absol., marschieren, rücken (v. Feldherrn), contra hostes, in Etruriam, Liv. (s. Fabri Liv. 21, 22, 5): ad hostem, Liv. (s. Fabri Liv. 22, 12, 2): u. vorausmarschieren (v. den Soldaten), pars equitum ducebant, Tac. – b) prägn. (v. Anführer), ein Heer, eine Heeresabteilung anführen, befehligen, exercitum, Cic.: ordinem, Zenturio sein, Cic.: primum pilum, Caes. (vgl. Schneider Caes. b.G. 6, 38, 1): dah. übtr., familiam, der (die, das) Vornehmste (Erste) sein, Cic.: classem, der Oberste der Klasse sein, Quint. – 3) uxorem d. domum, eine Gattin heimführen, heiraten, v. Manne, Plaut. u. Ter.: dah. bl. d. uxorem alcis filiam, Cic.: d. in matrimonium alcis filiam, Caes.: u. bl. d. alqam, Ter. u. Cic. (s. Spengel Ter. Andr. 316): coniuges ducunt, sie heiraten, Iustin.: coniuges, quas iuvenes (als Jünglinge, jung) duximus, Curt.: absol., ducere ex plebe, sich eine Frau aus den Plebejern holen, aus den Pl. heiraten, Liv. 4, 4, 7. – 4) jmd. bei der Nase herumführen, anführen, aufziehen, zum besten haben (s. Spengel Ter. Andr. 180), Komik., Prop. u. Ov. – 5) als mediz. t.t., abführen, alvum, klistieren, Cels.: sanguinem, das Blut ableiten, Plin. – 6) als t.t. der Wasserbaukunst, führen, leiten, aquam non longe a villa, Cic.: aquam per fundum alcis, Cic.: aquam in urbem, Liv. – 7) herzuführen, herbeiführen, duc nigras pecudes, Verg.: übtr., ducere soporem, machen, verursachen, Tibull. – 8) mit (sich) nehmen (s. Fritzsche Hor. sat. 1, 6, 101), alqm, Hor.: alqm secum ex Ionia, Nep.: suas mulierculas secum, Cic.: uxorem in convivium, Nep.: in provinciam poëtas, Cic.: Ennium in Aetoliam, Cic.: poet., duxit sua praemia victor, nahm mit sich = bekam, Ov. met. 10, 680. – 9) aufführen, alci funus, ein Leichenbegängnis veranstalten, Cic.: so auch exsequias, Plin.: u. materno cineri pompam, Ov. – choros, Reigen aufführen, tanzen, Hor. – ➳ Archaist. Imperat. duce, Plaut. rud. 386 u.ö. – Synkop. Perf. duxti, Varro sat. Men. 201. Catull. 91, 9. Prop. 1, 3, 27: Infin. duxe, Varro sat. Men. 329. – Parag. Infin. Praes. Pass. ducier, Ter. eun. 572. Afric. Minor bei Macr. sat. 3, 14, 7.
I tirer, ¶ 1 tirer hors de : ducto mucrone Virg. En. 12, 378, avec lʼépée nue ; vagina ferrum Ov. F. 4, 929, tirer lʼépée du fourreau ; sortes Cic. Div. 2, 70, tirer les sorts ; aliquid, aliquem sorte Cic. Div. 1, 34 ; Rep. 1, 50, tirer qqch., qqn au sort ¶ 2 attirer, tirer à soi : volucrem laqueo, piscem hamo Ov. H. 19, 13, prendre un oiseau au lacet, un poisson à lʼhameçon ; remos Ov. M. 1, 294, manier les rames || colorem Ov. M. 3, 485 ; formam Ov. M. 1, 402, prendre une couleur, une forme ; cicatricem Ov. Tr. 3, 11, 66, se cicatriser( Liv. 29, 32, 12 ) || [fig.] : duci oratione Cic. Br. 188, être gagné, séduit par un discours ; eloquentiæ laude Cic. Or. 115, être attiré par la gloire de lʼéloquence ( Verr. 2, 2, 143 ; Tusc. 5, 9) ¶ 3 faire rentrer, tirer en dedans de soi : spiritum naribus Varro R. 2, 3, 5, aspirer lʼair par le nez ; aerem spiritu Cic. Nat. 2, 18 ; animam spiritu Cic. Nat. 2, 136, respirer lʼair || pocula Lesbii Hor. O. 1, 17, 22, déguster (savourer) des coupes de vin de Lesbos (cf. 4, 12, 14 ) ¶ 4 tirer en long, en large, mener : fossam Cæs. G. 7, 72, 1, mener (tracer) un fossé ; parietem per vestibulum alicujus Cic. Mil. 75, mener un mur à travers le vestibule de qqn, cf. Cæs. C. 1, 73, 2 ; orbem Quint. 11, 3, 118, tracer un cercle || vivos vultus de marmore Virg. En. 6, 847, tirer du marbre des figures vivantes ¶ 5 tirer, étirer les fils [filer] : Ov. M. 4, 34 ; 4, 221 ; Catul. 64, 342, etc. || [poét.] composer [des vers] : Ov. Tr. 1, 11, 18 ; 3, 14, 32 ; 5, 12, 63 ; Hor. S. 1, 10, 44 ¶ 6 étirer, étendre : digitulos alicujus Sen. Ep. 66, 53. étirer les doigts de qqn || [fig.] : ætatem in litteris Cic. Fin. 5, 50, passer sa vie dans les lettres ; cf. Hor. Ep. 2, 2, 202 ; Sen. Ep. 45, 10 || prolonger : vitam Virg. En. 2, 641, prolonger sa vie ; somnos Virg. En. 4, 560, prolonger son sommeil ; noctem Plin. Min. Ep. 6, 31, 13, prolonger la nuit || traîner en longueur : bellum Cæs. G. 1, 38, 4, traîner la guerre en longueur ; prope in noctem rem Cæs. C. 3, 51, 6, prolonger une affaire presque jusquʼà la nuit ; tempus Cic. Verr. 2, 1, 31, traîner le temps en longueur ; diem ex die ducere Cæs. G. 1, 16, 4 ; 5, remettre de jour en jour ; aliquem ducere Cæs. G. 1, 16, 5, remettre qqn, lʼamuser ¶ 7 tirer de travers, contourner, contracter : os Cic. Or. 86, grimacer, cf. Quint. 9, 3, 101 ; Ov. M. 2, 774 ¶ 8 [fig.] tirer de, faire découler de : [avec ex ] officia quæ ex communitate ducuntur Cic. Off. 1, 153, les devoirs qui découlent de la société, cf. Fin. 2, 78 ; de Or. 2, 321 ; Br. 318, etc.; [avec ab ] officium quod a communitate ducitur Cic. Off. 1, 153, le devoir qui découle de la société ; Janus, quod ab eundo nomen est ductum Cic. Nat. 2, 67, Janus dont le nom vient du verbe ire (aller) ; Penates, sive a penu ducto nomine sive ab eo quod penitus insident Cic. Nat. 2, 68, les Pénates, dont le nom est tiré soit de penus [tout ce qui sert à la nourriture de lʼhomme] soit du fait quʼils occupent penitus, le fond des demeures ¶ 9 compter : nonaginta medimnum milia duximus Cic. Verr. 2, 3, 116, nous avons compté quatre-vingt-dix mille médimnes, cf. Att. 6, 1, 5 ; 6, 2, 7 ; Varro R. 3, 16, 11 ; rationem ducere, v. ratio ; non duco in hac ratione eos (aratores) quibus... Cic. Verr. 2, 3, 116, je ne compte pas dans ce calcul les agriculteurs à qui... || [dʼoù] : aliquem in numero hostium Cic. Verr. 2, 5, 64 ; aliquid in bonis Cic. Fin. 3, 10, compter qqn au nombre des ennemis, qqch. parmi les biens ; vos loco affinium Sall. J. 14, 1, vous considérer comme des parents ; innocentia pro malevolentia duci cœpit Sall. C. 12, 1, lʼintégrité commença à passer pour de la malveillance ; ne quis modestiam in conscientiam duceret Sall. J. 85, 26, pour éviter quʼon nʼinterprétât ma réserve comme une reconnaissance tacite de mon indignité || magni, parvi, pluris, pro nihilo, estimer beaucoup, peu, davantage, comme rien : Cic. Fin. 2, 24 ; Tusc. 5, 90 ; Verr. 2, 2, 40, etc. ; aliquem despicatui Cic. Fl. 66, tenir qqn pour méprisable, cf. Sall. J. 11, 3 ; Nep. Præf. 4 || regarder comme, estimer, croire, penser : hoc sibi pulcherrimum ducebant clientium fortunas defendere Cic. Cæcil. 66, ils regardaient comme leur tâche la plus belle de défendre les biens de leurs clients ; se magistrum equitum ducere Liv. 8, 31, se croire le maître de cavalerie ; victorem duci Nep. Ages. 3, 6, passer pour vainqueur ; vectigalia nervos esse rei publicæ semper duximus Cic. Pomp. 17, nous avons toujours cru que les revenus publics sont les nerfs de lʼÉtat, cf. Læl. 7 ; 70 ; Rep. 1, 3, etc.; Cæs. G. 1, 3, 2 ; 4, 30, 2, etc.
II conduire, ¶ 1 reliquos obsidum loco secum ducere decreverat Cæs. G. 5, 5, 4, il avait décidé de conduire les autres avec lui (dʼemmener les autres) comme otages ; (iter) vix qua singuli carri ducerentur Cæs. G. 1, 6, 1, (chemin) tel que cʼest à peine si les chars pouvaient y être conduits un à un ; aquam per fundum alicujus Cic. Q. 3, 1, 4, conduire (faire passer) lʼeau sur la propriété de qqn ; non equus impiger curru ducet Achaico victorem Hor. O. 4, 3, 5, un cheval ardent ne le conduira pas victorieux dans lʼarène sur un char grec || qua te ducit via Virg. En. 1, 401, par où te conduit le chemin, cf. B. 9, 1 ; Hor. Ep. 1, 18, 20 ; Curt. 3, 11, 19 ; Sen. Prov. 6, 7, etc. || se ducere, sʼemmener = partir : Pl. Amph. 1042, etc. ; Pollio d. Cic. Fam. 10, 32, 1 ¶ 2 [t. officiel] : aliquem in carcerem Cic. Verr. 2, 5, 77 ; ad mortem Cic. Cat. 1, 1, conduire qqn en prison, à la mort, cf. Liv. 6, 14, 4 ; Nep. Phoc. 4, 3 || [abst ] emmener qqn, se saisir de lui, le traîner en prison : Cic. de Or. 2, 255 ; Verr. 2, 2, 31 ; Gell. 20, 1, 45 || in jus, conduire en justice [devant le préteur] : XII T. d. Gell. 20, 1, 45 || [abst ] duci, être conduit au supplice : Sen. Ira 1, 18, 3 ; 4 ; 5 ; 6. ¶ 3 [t. mil.] conduire une armée la mener dans telle ou telle direction : exercitum locis apertis Cæs. G. 1, 41, 4 ; exercitum ab Allobrogibus in Segusianos Cæs. G. 1, 10, 5, conduire lʼarmée en terrain découvert, du pays des Allobroges chez les Ségusians ; cohortes ad munitiones Cæs. C. 3, 62, 2, diriger les cohortes vers les retranchements || [abst , dans Liv. ] marcher, se diriger : ducit quam proxime ad hostem potest Liv. 1, 23, 5, il sʼavance le plus près possible de lʼennemi, cf. 1, 27, 4 ; 9, 35, 1, etc. || conduire, commander une armée : Cic. Mur. 20 ; Nep. Eum. 13, 1 ; Epam. 7, 3 ; primum pilum Cæs. G. 5, 35, 6, commander la première centurie du premier manipule de la première cohorte ; ordinem Cæs. C. 1, 13, 4, commander une centurie || [qqf.] marcher en tête de : Cæsar sex legiones expeditas ducebat : post eas... Cæs. G. 2, 19, 2, César sʼavançait à la tête de six légions armées à la légère ; derrière elles... ; [dʼoù] familiam ducere, être en tête de la famille = tenir le premier rang : Cic. Fam. 7, 5, 3 ; Fin. 4, 45 ; Phil. 5, 30 ¶ 4 emmener comme femme chez soi, épouser : uxorem ducere filiam alicujus Cic. Sest. 7, épouser la fille de qqn ; duxit Albini filiam Cic. Sest. 6, il épousa la fille dʼAlbinus, cf. Cæs. G. 1, 53, 4 ; filiam alicujus in matrimonium Cæs. G. 1, 9, 3, épouser la fille de qqn, cf. Cic. Clu. 190 || [abst ] ducere ex plebe Liv. 4, 4, 7, prendre femme dans la plèbe ¶ 5 [fig.] conduire, mener, diriger : ducere aliquem dictis Ter. Andr. 644 ; promissis Prop. 2, 17, 1, mener (abuser) qqn par de belles paroles, par des promesses [mener par le bout du nez] ; me ad credendum tua ducit oratio Cic. Tusc. 2, 24, tes propos me conduisent à croire, font en moi la conviction ; venio nunc eo, quo me non cupiditas ducit, sed fides Cic. Amer. 83, jʼarrive maintenant à un point de discussion où me mènent non pas mes désirs, mais le sentiment de mon devoir, cf. Inv. 2, 166 ; [surtout au pass.] : trahimur omnes studio laudis et optimus quisque maxime gloria ducitur Cic. Arch. 26, nous sommes tous entraînés par le goût de la louange et ce sont les meilleurs qui se laissent surtout guider par la gloire ; nec quemquam hoc errore duci oportet ut... arbitretur Cic. Off. 1, 148, et il ne faut pas que personne se laisse conduire par cette idée erronée qui consiste à croire... ¶ 6 conduire, ordonner, régler : alicui funus ducitur Cic. Quinct. 50, on organise à qqn des funérailles, cf. Virg. G. 4, 256 ; Ov. M. 14, 746 ; exsequias Plin. 8, 154, mener des funérailles ; pompam Ov. F. 6, 405, mener une procession ; choros Hor. O. 1, 4, 5, etc., mener des chœurs de danse ; ludos Tac. Agr. 6, organiser des jeux ¶ 7 [médec.] ducere alvum Cels. Med. 2, 12, etc., relâcher le ventre, administrer un lavement.
➳ impér. arch. duce Pl. Rud. 386, etc. || formes sync. du parf. : duxti Varro Men. 201 ; Catul. 91, 9 ; Prop. 1, 3, 27 ; inf. duxe Varro Men. 329 || inf. prés. pass. ducier Ter. Eun. 572.
- 1. leiden [alqm domum; alqm ante currum; principes obsidum loco; equum loro]; ➤ ducente deo onder leiding van;
- 2. (poët.; postklass.) (v. niet-lev.) leiden naar; ➤ via of iter ducit ad urbem; via in editum leniter collem duxit; quo via ducit;
- 3. meenemen, meebrengen [in provinciam poetas; in Hispaniam secum filium]; ➤ duxit sua praemia victor (Ov.);
- 4. (jur. t.t.) iem. voor het gerecht, naar de gevangenis, ter dood, ter bestraffing (weg)voeren [alqm in ius voor het gerecht; in vincula, ad supplicium];
- 5. (troepen) voeren, laten marcheren, laten oprukken [cohortes ad munitiones; recto itinere exercitum ad alqm];
- 6. aanvoeren, het bevel voeren over [milites; ordinem centurio zijn];
- 7. abs. (v. veldheren) marcheren, oprukken [contra hostes]; (v. soldaten) vooruitmarcheren; ➤ pars equitum ducebant (voor mv. zie pars
- 3. );
- 8. (v.e. man) trouwen [uxorem; ex plebe een plebejische vrouw];
- 9. (metaf.) brengen, bewegen, overhalen tot; ➤ me ad credendum ducit oratio; — pass. duci zich laten leiden: amore (suspicione) ductus uit liefde (argwaan);
- 10. (poët.) dichterbij brengen (ook metaf.) [pecudes; soporem veroorzaken];
- 11. (water) leiden, voeren [aquam non longe a villa; aquam per fundum alcis];
- 12. aan het lijntje houden; voor de gek houden; ➤ mater imagine tauri ducta;
- 13. leiden [funera; exsequias; choros]; II. trekken:
- 1. trekken, achter zich aan trekken [navem per adversas undas stroomopwaarts; capellam]; ➤ sidera crinem ducunt;
- 2. naar zich toe trekken, aantrekken [alterna bracchia zwemmen; remos roeien];
- 3. eruit trekken, tevoorschijn trekken [alqm of alqd sorte door loting selecteren, loten; ferrum vaginā; gemitūs zuchten; verba uitstamelen];
- 4. (tijd) doorbrengen, slijten [aetatem in litteris; vitam];
- 5. rekken, uitstellen [bellum; vitam; spiritum; diem ex die; tempus; amores in longum op de lange baan schuiven, lang laten wachten; somnos blijven slapen];
- 6. (muren, grachten e.d.) optrekken, bouwen, aanleggen [murum; vallum ex castris ad aquam; viam; fossam];
- 7. (metaf.) afleiden, herleiden [nomen ex alqa re; principium ab alqo; originem ab alqo]; ➤ ab eodem verbo ducitur oratio gaat uit, begint;
- 8. door trekken voortbrengen, scheppen, vervaardigen, maken, vormen [lineam; orbem een cirkel beschrijven; litteram in pulvere]; ➤ flamma apicem ducit loopt spits toe;
- 9. (poët.) kunstvaardig vormen [de marmore vultūs; ocreas argento]; dichten, schrijven [epos; versūs];
- 10. (poët.) stamina of filum spinnen;
- 11. krijgen, aannemen [rimam; formam; colorem kleur krijgen];
- 12. meeslepen, prikkelen, boeien; ➤ errore duci; pocula ducentia somnos; fabellarum auditione ducuntur;
- 13. naar binnen trekken, binnenhalen [aëra spiritu; spiritum, animam inademen, inhaleren; frigus ab umbra]; (poët.) (op)slurpen, zuigen [nectaris sucos];
- 14. vertrekken [os het gezicht]; III. diverse geestelijke activiteiten:
- 1. achten, beschouwen als, houden voor; ➤ (m. gen. pretii) alqd parvi (pluris) ~ gering (hoger) achten; (m. gen. qual.) id continentis debet duci moet voor soberheid doorgaan; alqd pro nihilo ~; (m. dat.) despicatui ~ als verachtelijk beschouwen, verachten; alqd laudi ~ als eervol beschouwen; (m. dubb. acc.) alqm victorem ~; alqd optimum ~; in gloria ~ als eervol beschouwen; (m. aci.) illa ficta esse ducimus; — pass. ook: gelden als (m. dubb. nom.);
- 2. rekenen tot, tellen onder [alqm (in) hostium numero; alqm loco affinium; alqd in malis];
- 3. (be)rekenen, schatten [fenus quaternis centesimis]; ➤ oratores in ratione non ~ niet meerekenen;
- 4. rationem alcis of alcis rei ~ rekening houden met [non ullius rationem sui commodi; suam rationem aan zijn eigen voordeel denken].
引。領。伸。延。估。以爲。歸于。 — vitam 度日。— exercitum 領兵。— lanam 紡毛線。— spiritum 喘氣。— se aliquo 往一處。— carmen 作詩。 — vultus de marmore 雕石像。— eum dictis 詭騙人。— praemia 得賞。 — bellum 延戰。— bellum cum eo 與彼戰。— muros 起墙。— colorem 浸色。— somnos 睡。— vultum 怒。悶。— ejus filiam 娶其女。— parvi 看輕。Officii duco 以爲本分。— neminem prae se 以爲己不亞于人。 — classem 爲同人之首。 — illud gloriae (dat.) 以此爲榮。— se ab aedibus 出門。— in jus 吿彼狀。— aetatem in litteris 平生讀書。— e luto vasa 打瓦器。塑坭器。— rationem 算計。— genus ab eo 爲其後代。— cicatricem 合瘡口。— remos 搖槳。— animo 細想。— pocula 多飲。 — scortum 交娼。— serram cum eo 同其諍。— alvum 泄肚。Eam duxit uxorem 娶彼爲妻。Duci despicatui 爲人所輕。Duci errore 想錯。Duci falso gaudio 未禁虛樂。 Duci ventre 以食爲要。Ducitur et digitis littera rara meis 吾尚少寫字。
Suggest a Translation
See an image
- DVC-, to lead, conduct, guide, direct, draw, bring, fetch, escort: secum mulierculas: vix quā singuli carri ducerentur, Cs.: Curru Victorem, H.: ducente deo, under the conduct of, V.: mucronem, from the scabbard, V.: ferrum vaginā, O.: bracchia (of the bow), bend, V.: sors ducitur: ductus Neptuno sorte sacerdos, for Neptune, V.: pondus aratri, draw, O.: remos, row, O.: lanas, spin, O.: ubera, milk, O.: frena manu, govern, O.: ilia, i. e. be broken-winded, H.: os, make wry faces: te magna inter praemia, to great glory, V.: sibi quisque ducere, trahere, appropriate, S.— Of a road or path, to lead, conduct: quā te ducit via, V.: iter ad urbem, O.: via quae sublicio ponte ducit ad laniculum, L.— With se, to betake oneself, go: se duxit foras, T.—Of offenders, to take, arrest, lead away, drag, carry off: in ius debitorem, L.: duci in carcerem: ad mortem: Fuficium duci iussit, to be imprisoned: ductum se ab creditorein ergastulum, Cs.—Of a wife, to lead home, take, marry: inopem (uxorem) domum. T.: uxorem filiam Scipionis: filiam Orgetorigis in matrimonium, Cs.: ex quā domo in matrimonium, L.: tibi ducitur uxor, V.: qui ducat abest, the bridegroom, O.: Conlegam Lepidum, wedded, H.—Of a commander, to lead, guide, cause to move, march: locis apertis exercitum, Cs.: cohortīs ad eam partem, etc., Cs.: sex legiones expeditas, led forward, Cs.: navem contra praedones: per triumphum alquem ante currum (of a prisoner): quam in partem aut quo consilio ducerentur, march, Cs.: ducit quam proxime ad hostem potest, moves, L.— To lead, command, be commander of: quā in legatione duxit exercitum: primum pilum ad Caesarem, in Caesar's army, Cs.: exercitūs partem ipse ducebat, S.: agmina, V.—To lead, be leader of, be the head of, be first in: familiam: ordines: toros, O.—To take in, inhale, drink, quaff, imbibe: spiritum: tura naribus, H.: pocula, H.: somnos, V.: ab ipso animum ferro, H.— To produce, form, construct, make, fashion, shape, mould, cast, dispose: parietem per vestibulum sororis, to erect: muros, H.: vallum ex castris ad aquam, Cs.: voltūs de marmore, V.: aera, H.: (litteram) in pulvere, draw, O.: mores, Iu.: alapam sibi gravem, Ph.: epos, spin out, H.: carmen, O.: Pocula ducentia somnos, H.— Of processions, etc., to conduct, marshal, lead, accompany: funus: triumphos, V.: choros, H.: ludos et inania honoris, Ta.— To receive, admit, take, get, assume: ubi primum ducta cicatrix (i. e. obducta), L.: rimam, O.: colorem, V.: pallorem, to grow pale, O.: Cānentem senectam, V.: nomina, H.— Fig., to lead, guide, draw, conduct: quo te sapientia duceret, H.: Ad strepitum citharae cessatum ducere curam (i. e. ut cessat), H.: Triste per augurium pectora, i. e. fill with forebodings, V.: totum poëma, carries off, i. e. makes acceptable, H.: series rerum ducta ab origine gentis, followed, V.—To draw, deduce, derive: ab aliquā re totius vitae exordium: ab dis inmortalibus principia: genus Olympo, V.: utrumque (amor et amicitia) ductum est ab amando.—To lead, move, incite, induce, allure, charm: me ad credendum: ducit te species, H.: Quo ducit gula, H.: luminain errorem, O.: si quis earum (statuarum) honore ducitur. — To mislead, cheat, deceive: me istis dictis, T.: lino et hamis piscīs, O.—In time, to draw out, extend, protract, prolong, spend: bellum, Cs.: in ducendo bello tempus terere, L.: longas in fletum voces, V.: rem prope in noctem, Cs.: ut ita tempus duceretur, ut, etc.: vitam, live long, V.: ubi se diutius duci intellexit, put off, Cs.: aetatem in litteris, spend. — To calculate, compute, reckon: quoniam XC medimnūm duximus. — To reckon, consider, hold, account, esteem, regard: eum hominem, T.: filium adsistere turpe ducunt, Cs.: pericula parvi esse ducenda: ea pro falsis ducit, S.: si quis despicatui ducitur: deorum numero eos ducuntCs.: modestiam in conscientiam, construe as, S.: nil rectum nisi quod placuit sibi, H.: Sic equidem ducebam animo futurum, V.: omnia tua in te posita esse: quae mox usu fore ducebat, expected, S.—To regard, care for, have respect to(only with rationem): suam quoque rationem ducere, one's own advantage: non ullius rationem sui commodi.
-
…prius quam se hostes ex terrore ac fuga reciperent, in fines Suessionum, qui proximi Remis erant, exercitum duxit et magno itinere confecto ad oppidum Noviodunum contendit. Id ex itinere oppugnare conatus, quod vacuum ab defensoribus esse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…possent unum per Sequanos, angustum et difficile, inter montem Iuram et flumen Rhodanum, vix qua singuli carri ducerentur, mons autem altissimus impendebat, ut facile perpauci prohibere possent ; alterum per provinciam nostram, multo facilius atque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, in fines Vocontiorum ulterioris provinciae die septimo pervenit ; inde in Allobrogum fines, ab Allobrogibus in Segusiavos exercitum ducit. Hi sunt extra provinciam trans Rhodanum primi. Helvetii iam per angustias et fines Sequanorum suas copias traduxerant et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…copia frumenti suppeteret, cum proximis civitatibus pacem et amicitiam confirmare. Ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse duxerunt ; in tertium annum profectionem lege confirmant. Ad eas res conficiendas Orgetorix deligitur. Is sibi legationem ad civitates…
Julius Caesar, Gallic War
-
…gratia et largitione apud Sequanos plurimum poterat et Helvetiis erat amicus, quod ex ea civitate Orgetorigis filiam in matrimonium duxerat, et cupiditate regni adductus novis rebus studebat et quam plurimas civitates suo beneficio habere obstrictas volebat. Itaque rem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, una Sueba natione, quam domo secum eduxerat, altera Norica, regis Voccionis soror, quam in Gallia duxerat a fratre missam utraque in ea fuga periit ; duae filiae harum altera occisa, altera capta est. C…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. Hoc facto, duabus legionibus quas proxime conscripserat in castris relictis ut, si quo opus esset, subsidio duci possent, reliquas VI legiones pro castris in acie constituit. Hostes item suas copias ex castris eductas instruxerunt .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…exquisito per Diviciacum, quod ex Gallis ei maximam fidem habebat, ut milium amplius quinquaginta circuitu locis apertis exercitum duceret, de quarta vigilia, ut dixerat, profectus est. Septimo die, cum iter non intermitteret, ab…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ordinum ad id consilium adhibitis centurionibus, vehementer eos incusavit primum, quod aut quam in partem aut quo consilio ducerentur sibi quaerendum aut cogitandum putarent. Ariovistum se consule cupidissime populi Romani amicitiam adpetisse ; cur hunc tam temere quisquam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…subvexerat propterea uti minus poterat quod iter ab Arari Helvetii averterant, a quibus discedere nolebat. Diem ex die ducere Haedui conferri, comportari, adesse dicere. Ubi se diutius duci intellexit et diem instare quo die frumentum militibus…
Julius Caesar, Gallic War