About Report a problem

Menu

efflare

efflare [CL] 1 to breathe out. b to gasp out (words). c (w. spiritum or sim., or absol.) to give up the ghost, die. quidam spirituum ‥ de ore ac naribus ignem putidum ~antes angebant Bede HE V 12 p. 306; teterrimi spiritus ab illo abysso †mmergebant [l. emergebant], putidum ignem de ore et naribus ~antes Hon. Spec. Eccl. 898A.  b multa in hunc modum verba doloris ~averat Devizes 33v.  c expertus calloso corpore lepram / ‥ efflavit flamen in auras Aldh. VirgV 2425; ~abant, mortui sunt GlC E 62; illa [Eadgitha] predicta die citra juvente terminum ~avit W. Malm. GR II 218; cum ‥ spiritum ~aret Id. GP II 94; cum hic ad extrema veniret et ultimum spiritum jam ~are crederetur P. Cornw. Rev. II 892; ipso [fratre] ‥ †afflante spiritum, oculi ejus claudentur Obs. Barnwell 216; in uno ‥ cruce pendeant / ut simul animas efflare valeant Walt. Wimb. Carm. 596. 2 to blow out (fig.), extinguish. b to blow away (fig.). s1227 summam tam ardui negotii ‥ ad nihilum redactam ~avit consilium malignantium Flor. Hist. II 188; c1430 ne ventosi folles oris tociens in amoris faculas exerceant suas vires ut tandem ‥ incipiant ~ate deficere, ut carbones Reg. Whet. II app. 413.  b at pia ventilabro Christi sententia justo / efflavit paleas Frith. 1120.

Saved

Recent